Skip to main content
ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Σκοτία: η ήττα των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης

Σεπτέμβρης, 21 2014
_74487894_saltireeu_gettytwo.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (21 Σεπτεμβρίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Την Παρασκευή το πρωί πανηγύριζε το Σίτυ του Λονδίνου και τα χρηματιστήρια, όχι μόνον στο Λονδίνο, αλλά της Υπερεθνικής Ελίτ γενικότερα. Και αυτό, γιατί κάτω από μια πρωτόγνωρη επίθεση της Υ/Ε, της Βρετανικής ελίτ (συμπεριλαμβανομένης της Σκοτσέζικης οικονομικής ελίτ, της οποίας το 90% των επιχειρηματιών τάχθηκαν κατά της ανεξαρτησίας) και φυσικά των ΜΜΕ που ελέγχουν οι ελίτ ―τα οποία οργίασαν σε μεροληψία, με επί κεφαλής το «αντικειμενικό» BBC!― θα ήταν άθλος να κέρδιζε στο δημοψήφισμα το «Ναι» στην ανεξαρτησία. Ένας άθλος που θα οφειλόταν όχι στην αναζωπύρωση του εθνικισμού, όπως υποστηρίζει η εκφυλισμένη «Αριστερά», αλλά στη μαζική κινητοποίηση των θυμάτων της παγκοσμιοποίησης και της συνακόλουθης αποβιομηχάνισης στη Σκοτία. Δηλαδή: των ανέργων, των ψευδο-απασχολούμενων με μισθούς επιβίωσης, των φτωχών και των αδικημένων που όλα αυτά τα χρόνια απείχαν από τις εκλογές. Και αυτό, γιατί αυτά τα στρώματα βρέθηκαν χωρίς καμιά πολιτική εκπροσώπηση μετά την παγίωση των νεοφιλελεύθερων πολιτικών που επέβαλε η παγκοσμιοποίηση στη Βρετανία, ανεξάρτητα από το εάν εξέλεγαν το Συντηρητικό ή το Εργατικό κόμμα. Γεγονός που οδήγησε στο φούντωμα του κινήματος για ανεξαρτησία, δηλαδή για την αυτοδιάθεσή τους.

Η ανεξαρτητοποίηση περιφερειών είναι βέβαια κατ’ αρχή θετική εάν στόχο έχει τον μεγαλύτερο αυτοκαθορισμό ενός λαού. Αυτό όμως σημαίνει ότι η ανεξαρτητοποίηση θα πρέπει να συνεπάγεται όχι μόνο πολιτική αυτοδυναμία, όπως είναι αυτονόητο, αλλά το κυριότερο ―ιδιαίτερα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης― οικονομική αυτοδυναμία, η οποία είναι αναγκαία προϋπόθεση εθνικής και οικονομικής κυριαρχίας.

Εάν, επομένως, το κίνημα της ανεξαρτητοποίησης υποκινείται ή ενθαρρύνεται από την ίδια την Υ/Ε με στόχο τη διάλυση ενός ισχυρού κράτους-έθνους, και την ευκολότερη ενσωμάτωση στην ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης των υποτελών κρατιδίων που θα προκύψουν από αυτό, και την συνακόλουθη υποταγή τους στην Υ/Ε, τότε η ανεξαρτησία αυτή είναι όχι απλά αρνητική, αλλά καταστροφική (βλ. Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Λιβύη, και πιθανώς σύντομα Συρία.)

Τάκης Φωτόπουλος: Η ώρα της Συρίας και ο Ισλαμιστικός μπαμπούλας

Σεπτέμβρης, 14 2014
damascus_2414139b.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (14 Σεπτεμβρίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Η Υπερεθνική ελίτ (Υ/Ε) ―βασικά οι ελίτ που εδράζονται στην «Ομάδα των 7»― μόλις ανακάλυψε τη νέα «αιτία του κακού» από την οποία όλοι κινδυνεύουμε: το Ισλαμικό κράτος (τέως ISIS). Έτσι, η ισχυρότερη ελίτ στον κόσμο (οικονομικά, πολιτικά και στρατιωτικά) συνενώνει τις ασύγκριτες δυνάμεις της για να αντιμετωπίσει όχι κάποια άλλη υπερδύναμη αλλά μερικές χιλιάδες τζιχαντιστές χωρίς καν οργανωμένο στρατό και ναυτική ή αεροπορική δύναμη ―παρόλο που η αεροπορία σήμερα κρίνει την έκβαση πολέμων, όπως έδειξε το παράδειγμα της Λιβύης. Μολονότι όμως οι τζιχαντιστές αυτοί εμφορούνται και από εθνικοαπελευθερωτικά ιδανικά, όπως η Αλ Κάιντα, στην πραγματικότητα αποτελούν μια εκχυδαϊσμένη εκδοχή της γιατί ενώ σε αυτή το εθνικοαπελευθερωτικό στοιχείο υπερίσχυε του θρησκευτικού, στην ISIS ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Γι’ αυτό αναγκάστηκε να την αποκηρύξει και ο διάδοχος του Οσάμα Μπιν Λάντεν.

Όμως, ακριβώς αυτός ο μικτός χαρακτήρας της ISIS της προσέδωσε, προσωρινά, σημαντική πολιτική δύναμη στο Ιράκ, όπως έγραψα σε προηγούμενο άρθρο, προσελκύοντας πολλούς από τους Σουνίτες, τ. Μπααθικούς κ.λπ., τους οποίους είχε αποκλείσει από την εξουσία η Αμερικανική Κατοχή και το προτεκτοράτο που εγκατέστησαν με τη βοήθεια των Σιιτών, οι οποίοι αποτελούν την πλειοψηφία του πληθυσμού. Όταν όμως οι Σιίτες υπό τον Μαλίκι άρχισαν να συνεργάζονται, άμεσα ή έμμεσα, με τα δύο καθεστώτα που στηρίζονται σε εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα στην περιοχή, το Ιρανικό και το Συριακό ―δηλαδή τα δύο καθεστώτα που έχει στοχοποιήσει η Υ/Ε, για να ολοκληρώσει την ενσωμάτωση της Μέσης Ανατολής στην ΝΔΤ― τότε σήμανε το τέλος της μονοκρατορίας των Σιιτών. Έτσι αναγκάσθηκαν να μοιραστούν την εξουσία με τους Σουνίτες, εάν δεν ήθελαν να πέσουν στα χέρια των τζιχαντιστών. Στον βαθμό, επομένως, που η συμβίωση αυτή θα σταθεροποιηθεί μπορεί να επιτευχθεί και ο μακροπρόθεσμος στόχος της Υ/Ε για τον διαμελισμό του Ιράκ, κατά το επιτυχημένο πρότυπο της Γιουγκοσλαβίας, μεταξύ των φιλοδυτικών Κούρδων στον Βορρά και της ελεγχόμενης συμμαχίας Σιιτών και Σουνιτών στο υπόλοιπο Ιράκ.

Η Ρωσία, το ΝΑΤΟ και η Υπερεθνική Ελίτ

Σεπτέμβρης, 07 2014
sohail-ebrahimi11.jpg-2a11.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (7 Σεπτεμβρίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ενώ, σε ένα στρατοκρατούμενο Κάρντιφ, το ΝΑΤΟ βυσσοδομεί για το πώς θα υποτάξει άμεσα μεν τον λαό της Ανατολικής Ουκρανίας στη χούντα που του επέβαλε με «πραξικόπημα από τα κάτω» η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), αλλά έμμεσα και τον ίδιο τον Ρωσικό λαό, που στη μεγάλη πλειοψηφία του στηρίζει τον αγώνα τους, η ίδια η Ρωσική ελίτ αντιμετωπίζει μια κρίσιμη επιλογή. Και όσον αφορά το ΝΑΤΟ, είναι σε όλους βέβαια γνωστός ο ρόλος του ως ίσως ο πιο επιθετικός πολιτικοστρατιωτικός οργανισμός στην Ιστορία, που μόνο το τελευταίο τέταρτο του αιώνα, άμεσα ή έμμεσα, έχει χύσει ποτάμια αίματος για να συντρίψει κάθε λαό που, έστω δυνητικά, θα αντιστεκόταν στην πλήρη ενσωμάτωσή του στην ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, (Γιουγκοσλαβία, Ιράκ, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία, Ουκρανία κ.λπ.) Γι’ αυτό και οι «λαοπρόβλητες» Νατοϊκές ελίτ, που αποφασίζουν τώρα ακόμη και για πόλεμο, στον οποίο θα καλέσουν μετά τα λαϊκά στρώματα να δώσουν τη ζωή τους, δεν μπορούσαν να κυκλοφορούν στην Ουαλία παρά μόνο κάτω από την ένοπλη προστασία χιλιάδων στρατιωτικών, αστυνομικών, σεκιουριτάδων κ.λπ..

Δεν είναι όμως το ίδιο γνωστός ο διχασμός της Ρωσικής ελίτ πάνω στο κρίσιμο θέμα της ενσωμάτωσης στην Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και της δημιουργίας ενός πραγματικά εναλλακτικού πόλου, σε αντίθεση με τον ψευδό-εναλλακτικό πόλο των BRICS χωρών που, (εκτός Ρωσίας), είναι πλήρως ενσωματωμένες στη ΝΔΤ. Είναι άλλωστε φανερό σήμερα πως καμία ενσωματωμένη στη ΝΔΤ χώρα, δεν μπορεί να εγκαθιδρύσει σχέσεις ισοτιμίας με την Υ/Ε —κυρίως την «Ομάδα των 7»—που την διαχειρίζεται, ακόμα και αν είναι μια ισχυρή χώρα του μεγέθους της Ρωσίας. Γι’ αυτό άλλωστε σύσσωμη η Υπερεθνική Ελίτ επιχειρεί σήμερα να υπονομεύσει το σχέδιο για την Ευρασιατική Ένωση, το οποίο, κάτω από την ηγεσία της Ρωσίας, θα μπορούσε να δημιουργήσει τη βάση για μια δημοκρατική παγκόσμια τάξη κυρίαρχων εθνών, σε αντίθεση με τη ΝΔΤ που ουσιαστικά κατεδαφίζει την οικονομική και εθνική κυριαρχία.

Τo οργανωμένο «χάος» στη Νέα Τάξη

Σεπτέμβρης, 03 2014
images.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (31 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

 

Τις μέρες μας πολλοί ανύποπτοι πολίτες, που συνήθως δεν έχoυν καν τoν χρόνο μέσα στον αγώνα για την επιβίωση να παρακολουθήσουν στενά τις απανωτές δραματικές εξελίξεις γύρω μας, σχηματίζουν την εντύπωση ότι ζούμε σε ένα χαοτικό κόσμο. Μιλώ βέβαια για τα θύματα της παγκοσμιοποίησης ―την μεγάλη πλειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού― και όχι τους βολεμένους από αυτήν και τους αντίστοιχους «διανοούμενους» ―που δεν βλέπουν καν ότι υπάρχει παγκοσμιοποίηση, ΝΔΤ και Υ/Ε που την διαχειρίζεται (βασικά οι ελίτ των χωρών της «Ομάδας των 7»). Όμως, μόνο αν ξεκινήσει κάποιος με την υπόθεση της ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης μπορεί να καταλάβει ότι ο κόσμος μας κάθε άλλο παρά χαοτικός είναι, με την κοινή έννοια της μη προβλέψιμης αταξίας....Συνέχεια »

H νέα οικονομία «ανάπτυξης» στη ΝΔΤ

Αύγουστος, 24 2014
imageout-450x395---1.jpg
​Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (24 Αυγούστου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ελάχιστοι πια αμφιβάλλουν για τις δομικές αλλαγές που συντελούνται στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δεν αναφέρομαι βέβαια στις αλλαγές που συνδέονται με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, όπως υποστηρίζουν Παλαιολιθικές Μαρξιστικές απόψεις. Στην πραγματικότητα, η χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία λειτούργησε απλά ως καταλύτης για τη σημερινή οικονομική καταστροφή στην οποία οδηγήθηκαν λαοί όπως ο Ελληνικός, ήταν μόνο ένα σύμπτωμα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Ούτε φυσικά εννοώ τις ριζικές αλλαγές που υποτίθεται φέρνει η «χρηματιστικοποίηση» (financialisation) της οικονομίας που δήθεν αποτελεί νέα ιστορική περίοδο στην εξέλιξη του καπιταλισμού, ενώ η παγκοσμιοποίηση αποτελεί απλά “ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό” της ιστορικής περιόδου της χρηματιστικοποίησης! Και αυτό, διότι παρόμοιες βαθυστόχαστες και εντελώς αποπροσανατολιστικές Μαρξίζουσες προσεγγίσεις θεμελιώνονται σε μια άκρως διαστρεβλωμένη αντίληψη της σημερινής πραγματικότητας που αγνοεί το κυρίαρχο φαινόμενο της εποχής μας: τη δημιουργία και, στη συνέχεια, την κυριάρχηση των υπερεθνικών επιχειρήσεων και συνακόλουθα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που συνιστά την οικονομική διάσταση της ΝΔΤ.

Ούτε όμως αναφέρομαι στις διάφορες οικολογικές προσεγγίσεις, όπως η σχετικά νεόκοπη προσέγγιση της από-ανάπτυξης, σύμφωνα με τις οποίες είναι η σπάνις των πόρων (και ειδικά των ενεργειακών πόρων) που έμμεσα δημιούργησε την κρίση, με βάση τον συλλογισμό πως η ανάπτυξη-για-την–ανάπτυξη είναι μη βιώσιμη, διότι ξεπερνάει τα όρια της βιόσφαιρας. Όμως, στην πραγματικότητα, το επιχείρημα της σπάνεως των πόρων έχει ξεπεραστεί από τα νέα καταναλωτικά πρότυπα που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση, τα οποία δεν στηρίζονται πλέον σε μια ενιαία «οικονομία ανάπτυξης» που θεμελιώνεται σε μια μαζική καταναλωτική κοινωνία, όπως πριν. Αντίθετα, μια νέα οικονομία «ανάπτυξης» αναδύεται στη ΝΔΤ που στηρίζεται στην ανάπτυξη για τους λίγους και την από-ανάπτυξη για τους πολλούς και θεμελιώνεται σε μια δυαδική καταναλωτική κοινωνία:

  • την τυπική καταναλωτική κοινωνία, η οποία όμως τώρα καλύπτει τις ανάγκες (που βασικά δημιουργεί η ίδια η καταναλωτική κοινωνία!) μιας μειονότητας του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή, των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων που επωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση, είτε βρίσκονται στον παλιό «Βορρά» είτε στον παλιό «Νότο» και

  • την αναδυόμενη νέα «καταναλωτική κοινωνία επιβίωσης» που καλύπτει τις ανάγκες (κυρίως τις βασικές) του υπόλοιπου πληθυσμού, ο οποίος είναι καταδικασμένος σε μόνιμη ανεργία, ή σε χαμηλόμισθες δουλειές και συντάξεις επιβίωσης, σε συμβόλαια «μηδενικών ωρών εργασίας» και σε μερική ή περιστασιακή απασχόληση.

Με άλλα λόγια, ένα είδος «από-ανάπτυξης» ήδη τίθεται σε εφαρμογή από την Υπερεθνική Ελίτ (βασικά την «Ομάδα των 7») που διαχειρίζεται την ΝΔΤ. Φυσικά, η συστημική αυτή από-ανάπτυξη είναι διαστρεβλωμένη αφού έχει αποβάλλει τα ξένα (για το σύστημα) στοιχεία του διαμοιρασμού, της συνεργασίας, κ.λπ. που τόνιζε η θεωρία της από-ανάπτυξης. Όμως, το τελικό οικολογικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο αφού η νέα οικονομία «ανάπτυξης» πετυχαίνει τον στόχο της μείωσης της πίεσης πάνω στους παραγωγικούς πόρους, χωρίς να καταργεί την «οικονομία ανάπτυξης», όπως απαιτούσαν οι οικολογικές προσεγγίσεις. Φυσικά, την «επιτυχία» αυτή την πληρώνουν τα κατώτερα λαϊκά στρώματα, τα θύματα της παγκοσμιοποίησης....

Ρωσικό εμπάργκο και Ελληνικό προτεκτοράτο

Αύγουστος, 18 2014
rosiko-empargko-pligma-15-ekat-stin-kypriaki-oikonomia.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (16-17 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τις τελευταίες ημέρες πολλοί Ευρωπαίοι αγρότες, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, ξυπνώντας από τον λήθαργο στον οποίο τους έχουν εξαναγκάσει η Υπερεθνική ελίτ (Υ/Ε) και οι τοπικές Κοινοβουλευτικές Χούντες, διαπίστωσαν με έκπληξη ότι όχι μόνο δεν ελέγχουν την οικονομία της χώρας τους, (της οποίας ο έλεγχος έχει περιέλθει στις Ευρω-ελίτ από τότε που τους έβαλαν στην ΕΕ και την Ευρωζώνη), αλλά ούτε καν μετέχουν στη λήψη αποφάσεων που αφορούν άμεσα την ζωή τους. Είτε την καθημερινή τους ζωή, όπως μόλις διαπίστωσαν οι αγρότες που βλέπουν τον κόπο μιας ολόκληρης χρονιάς να πετάγεται στις χωματερές, είτε ακόμη και την ίδια την επιβίωση αυτών και των παιδιών τους, σε περίπτωση πολέμου.

Πολλοί, δηλαδή, μόλις σήμερα αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι ακόμη και η υπέρτατη απόφαση ενός λαού εάν θα αναμιχθεί η όχι σε ένα καταστροφικό πόλεμο δεν παίρνεται πια στο εθνικό επίπεδο, αλλά στο υπερεθνικό, από την Υ/Ε (δηλ. βασικά την Ομάδα των 7) και τις Ευρω-ελιτ στον χώρο μας. Και σήμερα δεν μιλάμε πια απλά για οικονομικό πόλεμο, αφού είναι φανερό σε κάθε μη πληρωμένο κονδυλοφόρο ότι ο οικονομικός πόλεμος που μαίνεται σήμερα, (όχι βέβαια λόγω ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, όπως λένε οι Νεάντερνταλ «Μαρξιστές της συμφοράς») μπορεί κάλλιστα να είναι το πρελούδιο ενός καταστροφικού πολέμου. Εκτός, βέβαια, εάν οι αντιστεκόμενοι στην παγκοσμιοποίηση λαοί, όπως ο Ρωσικός (εξαιρώντας βέβαια τους ευνοούμενους της παγκοσμιοποίησης που είναι ζήτημα εάν είναι το ένα τέταρτο του λαού) τελικά υποταχθούν στην ΝΔΤ και την Υ/Ε. Έτσι, ο ανύποπτος Ελληνικός λαός σε τέτοιο ακριβώς πόλεμο μπορεί να οδηγηθεί από τους τυχάρπαστους επαγγελματίες πολιτικάντηδες-οργανέτα της Υ/Ε που παριστάνουν την κυβέρνηση της κοινοβουλευτικής Χούντας, καθώς και τα πανάθλια κανάλια των κλεπτοκρατών που τους στηρίζουν. ...Συνέχεια »

Τα πραγματικά μαθήματα της Αργεντινής

Αύγουστος, 11 2014
argentina-1.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (10 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Με αφορμή τη νέα «τεχνική» χρεοκοπία της Αργεντινής, ξεκίνησε μια εντελώς αποπροσανατολιστική συζήτηση μεταξύ «μνημονιακών» (δηλαδή, των ελίτ που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα του προτεκτοράτου μας) και «αντιμνημονιακών» (Σύριζα κ.λπ.) για τα δήθεν «μηνύματα της Αργεντινής». Στην πραγματικότητα, υπήρξαν βέβαια σημαντικά μηνύματα από την εμπειρία της Αργεντινής, τα οποία όμως δεν έχουν σχεδόν καμιά σχέση με τα δήθεν αυτά μηνύματα που πρόβαλλαν οι παραπάνω «μονομάχοι».

Έτσι, για μεν τους «μνημονιακούς, τα δήθεν αυτά μηνύματα » ήταν ότι η αιτία της νέας περιπέτειας της Αργεντινής ήταν η στάση πληρωμών που κήρυξε η χώρα το 2001 για ένα χρέος που, σε αναλογία με το ΑΕΠ της, ήταν κάτω από το μισό του δικού μας όταν άρχισε η διαδικασία χρεοκοπίας το 2009/10! Με άλλα λόγια, για τους παρ’ημίν επαγγελματίες καρπαζο-εισπράκτορες της Υ/Ε, η μόνη λύση είναι η πλήρης υποταγή μιας χώρας στις επιταγές της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Πολιτική που ακολούθησαν πιστά, η οποία βέβαια δεν έσωσε την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού από την οικονομική καταστροφή, αλλά έσωσε όμως τις «καρέκλες» που τους έδωσαν τα αφεντικά τους. Και, φυσικά, και τις συνακόλουθες παχυλότατες ―συνήθως έμμεσες― οικονομικές απολαβές, που φανερώνουν ακόμη και τα «Πόθεν Έσχες» τους με τα δεκάδες σπίτια ο καθένας τους, τις καταθέσεις κ.λπ., και βέβαια την πολιτική και κοινωνική προβολή τους. Το τελευταίο άλλωστε παράδειγμα εθνικής μειοδοσίας των οργάνων της Υ/Ε στη χώρα μας είναι η παραπέρα καταστροφή του αγροτικού τομέα μας (στην οποία έχει ήδη οδηγήσει η ένταξή μας στην ΕΕ) που θα φέρει το τυχόν Ρωσικό εμπάργκο στα προϊόντα μας, σαν αποτέλεσμα της από μεριάς τους δουλικής στήριξης της εγκληματικής πολιτικής των γκάνγκστερς της Υ/Ε (ΗΠΑ και ΕΕ) κατά του Ρωσικού λαού και των Ρωσόφωνων στην Ουκρανία...

Από την άλλη μεριά, για τους «αντιμνημονιακούς» η αιτία της νέας επιδείνωσης της Αργεντινέζικης κρίσης είναι απλά τα «αρπακτικά» κερδοσκοπικά ταμεία, που τα δικαίωσε ένας Αμερικανός δικαστής κ.λπ.. Φυσικά, όλα αυτά είναι εξίσου αποπροσανατολιστικές ανοησίες με αυτές των «μνημονιακών», διότι τόσο τα κερδοσκοπικά ταμεία, όσο και οι δικαστές, απλά «τη δουλειά τους έκαναν», εκτός βέβαια αν όταν βγει ο Τσίπρας θα τρομάξει όχι μόνο τη Μέρκελ να αλλάξει γραμμή (με την απειλή ότι θα φύγει από το Ευρώ), αλλά και τα κερδοσκοπικά ταμεία και τους Αμερικανούς (ή Άγγλους για την περίπτωσή μας) δικαστές να φέρονται σωστά!

Για να δούμε όμως τα αληθινά μηνύματα της Αργεντινέζικης εμπειρίας θα πρέπει να αναφερθούμε στα γεγονότα σε συνάρτηση τόσο με τη στάση των ελίτ στη χώρα αυτή, όσο και με τη στάση των λαϊκών στρωμάτων που και εκεί, όπως άλλωστε και στην Ελλάδα, είναι τα πραγματικά θύματα της ΝΔΤ, δηλαδή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Μια τέτοια σύντομη ανάλυση, άλλωστε, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και για τα παρ’ημίν εφόσον από τις ίδιες αιτίες βέβαια δοκιμαζόμαστε.

ανακοίνωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ-ΠΔ: Η Πέμπτη Φάλαγγα διαδηλώνει για την Παλαιστίνη

Αύγουστος, 06 2014
_sionistis.jpg

6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ (2)

(πρώτο μέρος εδώ)

Η ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ…

 

Στη πρώτη ανακοίνωσή μας για τις κτηνώδεις σιωνιστικές σφαγές των Παλαιστινίων και των αυτονομιστών της Ουκρανίας,[1] αναφερθήκαμε στο σημερινό ρόλο της «αριστεράς» ― ως βασική αιτία για την αδρανοποίηση των λαϊκών στρωμάτων ― έτσι όπως σκιαγραφείται είτε από τις άθλιες ίσες αποστάσεις των αυτοαποκαλούμενων «κομμουνιστών» της ηγεσίας του ΚΚΕ, είτε από γκρουπούσκουλα υποστυλώματα του ΣΥΡΙΖΑ που παίζουν ξεκάθαρα το ρόλο πέμπτης φάλαγγας.

Οι νέες «δράσεις» και θέσεις όλου αυτού του ψευτο-μαρξίζοντος χυλού, επιβεβαιώνει με τον πιο τραγικό τρόπο την πρώτη μας ανακοίνωση.

Όσον αφορά την «αντισυστημική πρωτοπορία» του ΚΚΕ, συνεχίζει να αποπροσανατολίζει την εκλογική του βάση για την αντίσταση στην ανατολική Ουκρανία με νέες αθλιότητες : «Βασικό μέλημα αυτών των δυνάμεων είναι η προσπάθεια προώθησης των αντιλαϊκών τους σχεδίων για την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, που συνοδεύεται με ένα σύνολο αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων για την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης της χώρας. Βεβαίως, ανάλογο «πακέτο μέτρων» θα ίσχυε και στην περίπτωση που η «ζυγαριά» των συμφερόντων της αστικής τάξης της Ουκρανίας «έγερνε» στην απόφαση ενσωμάτωσης της χώρας στην «Τελωνειακή Ένωση» που έχει συγκροτήσει η Ρωσία με τη Λευκορωσία και το Καζαχστάν.»[2]

Έτσι για τον επαναστατικό Περισσό που συνεχίζει ― και θα συνεχίζει… ― να νομιμοποιεί το χουντικό ελληνικό καθεστώς με τη συμμετοχή του στη βουλή, έχει χαράξει στα κιτάπια του ως πολιτική γραμμή τον πολιτικό ― και κατ’ επέκταση κοινωνικό ― ρατσισμό, επενδεδυμένο με τσιτάτα «ταξικής συνειδητοποίησης» «εργατικής κυβέρνησης» και «ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων». Οι εργάτες του Ντονέτσκ και όλοι οι αντιστεκόμενοι στη εισβολή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στην Ουκρανία αποτελούν ένα είδος «ζυγαριάς» που όπου και να γείρει τα «αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα» είναι δεδομένα… Θεωρούμε ότι όσο δογματικοί και να είναι κάποιοι πολιτικοί χώροι, είναι αδύνατο να τσουβαλιάζεται από «αφέλεια» ο σημερινός αγώνας ενός μεγάλου κομματιού της Ουκρανίας που στρέφεται κατά της ενσωμάτωσής του στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με τον αγώνα για αυτοδιάθεση και εθνική ανεξαρτησία με σημαντικά στοιχεία και κοινωνικής απελευθέρωσης των αυτονομιστών της Ουκρανίας.

Οι εκ της εκφυλισμένης «αριστεράς», ρεφορμιστικής εκφάνσεως του μαρξισμού… και δημιουργήματα των αναγκών του συστήματος για την «ενδεδειγμένη αριστερά» (ή αλλιώς «ελεγχόμενη αντιπολίτευση»), οργάνωναν τις δικές τους «διαμαρτυρίες» για τη σφαγή στη Παλαιστίνη παρέα με τους μισθοφόρους του ΝΑΤΟ που μακελεύουν λαούς στη Συρία και πριν στη Λιβύη. Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για το ρόλο αυτών των νέων ταγμάτων ασφαλείας της Νέας Διεθνής Τάξης με τα ροζ κοστούμια.

Με μια νέα εμετική παρουσίαση οι καλοβολεμένοι με τις παχυλές τσέπες «αγωνιστές» του Σύριζα στις 31-7-2014, διαδηλώνουν μαζί με τους δολοφόνους του Συριακού λαού, συνεργάτες του σιωναζισμού και των μυστικών υπηρεσιών. Οι πατερούληδες της εκφυλισμένης «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβαν δράση ―ξανά― ως το αριστερό φερέφωνο των thinktanks της Υπερεθνικής και Σιωνιστικής ελίτ για να νομιμοποιήσουν και να προστατέψουν τα «αδέλφια» τους στο δρόμο παρέα με τους «αντικαπιταλιστές» του ΣΕΚ. Ας απολαύσουμε τα έργα τους:...Συνέχεια »

Η Σιωνιστική αποκτήνωση στη ΝΔΤ

Αύγουστος, 03 2014
funeral-of-palestinian-killed-in-Operation-Protective-Edge.jpg
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 3 Αυγούστου 2014

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η ΝΔΤ, σε όλη την αποκτήνωσή της, φανερώνεται ανάγλυφη με την πρωτοφανή, ακόμη και για τα εγκληματικά Σιωνιστικά μέτρα, σφαγή. Μια σφαγή που στηρίζουν, άμεσα μεν, τα διεθνή ΜΜΕ που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ που τα διαχειρίζεται, σε συνεργασία με τις κοινοβουλευτικές Χούντες που έχει επιβάλλει παντού. Και, έμμεσα, η εκφυλισμένη «Αριστερά»  που περιορίζεται  σε μικρό-διαδηλώσεις (τύπου ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ) για την τιμή των όπλων, ή σε ακτιβισμούς-πυροτεχνήματα όπως τα «καράβια για τη Γάζα», αντί να απαιτεί και να επιβάλλει ―με μαζικές διαδηλώσεις, όπως στον καιρό του Βιετνάμ― την άμεση διακοπή σχέσεων με ένα αποδεδειγμένα εγκληματικό ρατσιστικό καθεστώς. Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και κάποια Λατινοαμερικανικά καθεστώτα όπως της Βολιβίας, της Βενεζουέλας κ.λπ. που σώζουν τη τιμή της ανθρωπότητας. Γιατί, σήμερα, για αυτήν ακριβώς την ανθρωπιά μιλάμε που πρωτόγνωρα εξευτελίζεται όταν ένας λαός, με συντριπτική πλειοψηφία 95%, όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, εγκρίνει τους εσκεμμένους βομβαρδισμούς σχολείων, (ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται σαν προσφυγικοί καταυλισμοί του ΟΗΕ), νοσοκομείων και νοσοκομειακών αυτοκινήτων, και το γκρέμισμα ολόκληρων συνοικιών. Ακόμη πιο κτηνώδης είναι η «δικαιολογία» που προβάλλουν τα ανθρωποειδή που δίνουν την σχετική εντολή, ότι δήθεν χρησιμοποιούνται σαν «ανθρώπινη ασπίδα» από τους αντιστεκόμενους Παλαιστινίους, λες και, ακόμη  και αν αυτό ήταν αλήθεια, θα μπορούσε στρατιωτικός που θέλει να λέγεται άνθρωπος να διατάξει την ομαδική δολοφονία παιδιών που κοιμούνται μέσα σε παρόμοια κτίρια ή παίζουν στους διαδρόμους…

Και όλα αυτά γιατί; Διότι κάποιοι τζιχάντις απήγαγαν 3 Ισραηλινούς νέους και τους εκτέλεσαν, πιθανώς σε αντίποινα 2 Παλαιστινίων που είχαν εκτελέσει οι Ισραηλινοί, δυο εβδομάδες πριν ―χωρίς να αναγραφεί τίποτα σχετικό ούτε στα ψιλά των δυτικών ΜΜΕ. Αυτούς τους 3 Ισραηλινούς νέους έπρεπε να «πληρώσουν» με εκατονταπλάσιους νέους οι Παλαιστίνιοι, με βάση τον κανόνα που πάντα εφάρμοζαν οι Σιωνιστές, ξεπερνώντας ακόμη και τα ναζιστικά κτήνη: 50 (ή ακόμη και 100) Παλαιστίνιοι για κάθε Ισραηλινό. Έτσι, ο αυτοδιαφημιζόμενος «πιο ηθικός στρατός  του κόσμου» δολοφόνησε, κατά τον ΟΗΕ, 80% αμάχους πολίτες, όταν αυτοί που αποκαλούν οι ίδιοι «τρομοκράτες» σκότωσαν, κατά 95%, στρατιώτες. Ο πραγματικός τρομοκράτης, επομένως, αδιαμφισβήτητα είναι το ίδιο το Σιωνιστικό κράτος, όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Βολιβίας διακόπτοντας σχέσεις μαζί του, ενώ η κοινοβουλευτική μας Χούντα κάνει κοινά στρατιωτικά γυμνάσια μαζί του!...Συνέχεια »

Εθνική ή Κοινωνική Απελευθέρωση;

Ιούλιος, 27 2014
IMG_20130501_125608-300x336 (1).jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (27 Ιουλίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ