Skip to main content
ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

H νέα οικονομία «ανάπτυξης» στη ΝΔΤ

Αύγουστος, 24 2014
imageout-450x395---1.jpg
​Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (24 Αυγούστου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Ελάχιστοι πια αμφιβάλλουν για τις δομικές αλλαγές που συντελούνται στη Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δεν αναφέρομαι βέβαια στις αλλαγές που συνδέονται με τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, όπως υποστηρίζουν Παλαιολιθικές Μαρξιστικές απόψεις. Στην πραγματικότητα, η χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία λειτούργησε απλά ως καταλύτης για τη σημερινή οικονομική καταστροφή στην οποία οδηγήθηκαν λαοί όπως ο Ελληνικός, ήταν μόνο ένα σύμπτωμα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Ούτε φυσικά εννοώ τις ριζικές αλλαγές που υποτίθεται φέρνει η «χρηματιστικοποίηση» (financialisation) της οικονομίας που δήθεν αποτελεί νέα ιστορική περίοδο στην εξέλιξη του καπιταλισμού, ενώ η παγκοσμιοποίηση αποτελεί απλά “ένα αξιοσημείωτο χαρακτηριστικό” της ιστορικής περιόδου της χρηματιστικοποίησης! Και αυτό, διότι παρόμοιες βαθυστόχαστες και εντελώς αποπροσανατολιστικές Μαρξίζουσες προσεγγίσεις θεμελιώνονται σε μια άκρως διαστρεβλωμένη αντίληψη της σημερινής πραγματικότητας που αγνοεί το κυρίαρχο φαινόμενο της εποχής μας: τη δημιουργία και, στη συνέχεια, την κυριάρχηση των υπερεθνικών επιχειρήσεων και συνακόλουθα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης που συνιστά την οικονομική διάσταση της ΝΔΤ.

Ούτε όμως αναφέρομαι στις διάφορες οικολογικές προσεγγίσεις, όπως η σχετικά νεόκοπη προσέγγιση της από-ανάπτυξης, σύμφωνα με τις οποίες είναι η σπάνις των πόρων (και ειδικά των ενεργειακών πόρων) που έμμεσα δημιούργησε την κρίση, με βάση τον συλλογισμό πως η ανάπτυξη-για-την–ανάπτυξη είναι μη βιώσιμη, διότι ξεπερνάει τα όρια της βιόσφαιρας. Όμως, στην πραγματικότητα, το επιχείρημα της σπάνεως των πόρων έχει ξεπεραστεί από τα νέα καταναλωτικά πρότυπα που επιβάλλει η παγκοσμιοποίηση, τα οποία δεν στηρίζονται πλέον σε μια ενιαία «οικονομία ανάπτυξης» που θεμελιώνεται σε μια μαζική καταναλωτική κοινωνία, όπως πριν. Αντίθετα, μια νέα οικονομία «ανάπτυξης» αναδύεται στη ΝΔΤ που στηρίζεται στην ανάπτυξη για τους λίγους και την από-ανάπτυξη για τους πολλούς και θεμελιώνεται σε μια δυαδική καταναλωτική κοινωνία:

  • την τυπική καταναλωτική κοινωνία, η οποία όμως τώρα καλύπτει τις ανάγκες (που βασικά δημιουργεί η ίδια η καταναλωτική κοινωνία!) μιας μειονότητας του παγκόσμιου πληθυσμού, δηλαδή, των προνομιούχων κοινωνικών στρωμάτων που επωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση, είτε βρίσκονται στον παλιό «Βορρά» είτε στον παλιό «Νότο» και

  • την αναδυόμενη νέα «καταναλωτική κοινωνία επιβίωσης» που καλύπτει τις ανάγκες (κυρίως τις βασικές) του υπόλοιπου πληθυσμού, ο οποίος είναι καταδικασμένος σε μόνιμη ανεργία, ή σε χαμηλόμισθες δουλειές και συντάξεις επιβίωσης, σε συμβόλαια «μηδενικών ωρών εργασίας» και σε μερική ή περιστασιακή απασχόληση.

Με άλλα λόγια, ένα είδος «από-ανάπτυξης» ήδη τίθεται σε εφαρμογή από την Υπερεθνική Ελίτ (βασικά την «Ομάδα των 7») που διαχειρίζεται την ΝΔΤ. Φυσικά, η συστημική αυτή από-ανάπτυξη είναι διαστρεβλωμένη αφού έχει αποβάλλει τα ξένα (για το σύστημα) στοιχεία του διαμοιρασμού, της συνεργασίας, κ.λπ. που τόνιζε η θεωρία της από-ανάπτυξης. Όμως, το τελικό οικολογικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο αφού η νέα οικονομία «ανάπτυξης» πετυχαίνει τον στόχο της μείωσης της πίεσης πάνω στους παραγωγικούς πόρους, χωρίς να καταργεί την «οικονομία ανάπτυξης», όπως απαιτούσαν οι οικολογικές προσεγγίσεις. Φυσικά, την «επιτυχία» αυτή την πληρώνουν τα κατώτερα λαϊκά στρώματα, τα θύματα της παγκοσμιοποίησης....

Ρωσικό εμπάργκο και Ελληνικό προτεκτοράτο

Αύγουστος, 18 2014
rosiko-empargko-pligma-15-ekat-stin-kypriaki-oikonomia.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (16-17 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Τις τελευταίες ημέρες πολλοί Ευρωπαίοι αγρότες, μεταξύ των οποίων και Έλληνες, ξυπνώντας από τον λήθαργο στον οποίο τους έχουν εξαναγκάσει η Υπερεθνική ελίτ (Υ/Ε) και οι τοπικές Κοινοβουλευτικές Χούντες, διαπίστωσαν με έκπληξη ότι όχι μόνο δεν ελέγχουν την οικονομία της χώρας τους, (της οποίας ο έλεγχος έχει περιέλθει στις Ευρω-ελίτ από τότε που τους έβαλαν στην ΕΕ και την Ευρωζώνη), αλλά ούτε καν μετέχουν στη λήψη αποφάσεων που αφορούν άμεσα την ζωή τους. Είτε την καθημερινή τους ζωή, όπως μόλις διαπίστωσαν οι αγρότες που βλέπουν τον κόπο μιας ολόκληρης χρονιάς να πετάγεται στις χωματερές, είτε ακόμη και την ίδια την επιβίωση αυτών και των παιδιών τους, σε περίπτωση πολέμου.

Πολλοί, δηλαδή, μόλις σήμερα αρχίζουν και συνειδητοποιούν ότι ακόμη και η υπέρτατη απόφαση ενός λαού εάν θα αναμιχθεί η όχι σε ένα καταστροφικό πόλεμο δεν παίρνεται πια στο εθνικό επίπεδο, αλλά στο υπερεθνικό, από την Υ/Ε (δηλ. βασικά την Ομάδα των 7) και τις Ευρω-ελιτ στον χώρο μας. Και σήμερα δεν μιλάμε πια απλά για οικονομικό πόλεμο, αφού είναι φανερό σε κάθε μη πληρωμένο κονδυλοφόρο ότι ο οικονομικός πόλεμος που μαίνεται σήμερα, (όχι βέβαια λόγω ενδο-ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων, όπως λένε οι Νεάντερνταλ «Μαρξιστές της συμφοράς») μπορεί κάλλιστα να είναι το πρελούδιο ενός καταστροφικού πολέμου. Εκτός, βέβαια, εάν οι αντιστεκόμενοι στην παγκοσμιοποίηση λαοί, όπως ο Ρωσικός (εξαιρώντας βέβαια τους ευνοούμενους της παγκοσμιοποίησης που είναι ζήτημα εάν είναι το ένα τέταρτο του λαού) τελικά υποταχθούν στην ΝΔΤ και την Υ/Ε. Έτσι, ο ανύποπτος Ελληνικός λαός σε τέτοιο ακριβώς πόλεμο μπορεί να οδηγηθεί από τους τυχάρπαστους επαγγελματίες πολιτικάντηδες-οργανέτα της Υ/Ε που παριστάνουν την κυβέρνηση της κοινοβουλευτικής Χούντας, καθώς και τα πανάθλια κανάλια των κλεπτοκρατών που τους στηρίζουν. ...Συνέχεια »

Τα πραγματικά μαθήματα της Αργεντινής

Αύγουστος, 11 2014
argentina-1.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (10 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Με αφορμή τη νέα «τεχνική» χρεοκοπία της Αργεντινής, ξεκίνησε μια εντελώς αποπροσανατολιστική συζήτηση μεταξύ «μνημονιακών» (δηλαδή, των ελίτ που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα του προτεκτοράτου μας) και «αντιμνημονιακών» (Σύριζα κ.λπ.) για τα δήθεν «μηνύματα της Αργεντινής». Στην πραγματικότητα, υπήρξαν βέβαια σημαντικά μηνύματα από την εμπειρία της Αργεντινής, τα οποία όμως δεν έχουν σχεδόν καμιά σχέση με τα δήθεν αυτά μηνύματα που πρόβαλλαν οι παραπάνω «μονομάχοι».

Έτσι, για μεν τους «μνημονιακούς, τα δήθεν αυτά μηνύματα » ήταν ότι η αιτία της νέας περιπέτειας της Αργεντινής ήταν η στάση πληρωμών που κήρυξε η χώρα το 2001 για ένα χρέος που, σε αναλογία με το ΑΕΠ της, ήταν κάτω από το μισό του δικού μας όταν άρχισε η διαδικασία χρεοκοπίας το 2009/10! Με άλλα λόγια, για τους παρ’ημίν επαγγελματίες καρπαζο-εισπράκτορες της Υ/Ε, η μόνη λύση είναι η πλήρης υποταγή μιας χώρας στις επιταγές της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Πολιτική που ακολούθησαν πιστά, η οποία βέβαια δεν έσωσε την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού από την οικονομική καταστροφή, αλλά έσωσε όμως τις «καρέκλες» που τους έδωσαν τα αφεντικά τους. Και, φυσικά, και τις συνακόλουθες παχυλότατες ―συνήθως έμμεσες― οικονομικές απολαβές, που φανερώνουν ακόμη και τα «Πόθεν Έσχες» τους με τα δεκάδες σπίτια ο καθένας τους, τις καταθέσεις κ.λπ., και βέβαια την πολιτική και κοινωνική προβολή τους. Το τελευταίο άλλωστε παράδειγμα εθνικής μειοδοσίας των οργάνων της Υ/Ε στη χώρα μας είναι η παραπέρα καταστροφή του αγροτικού τομέα μας (στην οποία έχει ήδη οδηγήσει η ένταξή μας στην ΕΕ) που θα φέρει το τυχόν Ρωσικό εμπάργκο στα προϊόντα μας, σαν αποτέλεσμα της από μεριάς τους δουλικής στήριξης της εγκληματικής πολιτικής των γκάνγκστερς της Υ/Ε (ΗΠΑ και ΕΕ) κατά του Ρωσικού λαού και των Ρωσόφωνων στην Ουκρανία...

Από την άλλη μεριά, για τους «αντιμνημονιακούς» η αιτία της νέας επιδείνωσης της Αργεντινέζικης κρίσης είναι απλά τα «αρπακτικά» κερδοσκοπικά ταμεία, που τα δικαίωσε ένας Αμερικανός δικαστής κ.λπ.. Φυσικά, όλα αυτά είναι εξίσου αποπροσανατολιστικές ανοησίες με αυτές των «μνημονιακών», διότι τόσο τα κερδοσκοπικά ταμεία, όσο και οι δικαστές, απλά «τη δουλειά τους έκαναν», εκτός βέβαια αν όταν βγει ο Τσίπρας θα τρομάξει όχι μόνο τη Μέρκελ να αλλάξει γραμμή (με την απειλή ότι θα φύγει από το Ευρώ), αλλά και τα κερδοσκοπικά ταμεία και τους Αμερικανούς (ή Άγγλους για την περίπτωσή μας) δικαστές να φέρονται σωστά!

Για να δούμε όμως τα αληθινά μηνύματα της Αργεντινέζικης εμπειρίας θα πρέπει να αναφερθούμε στα γεγονότα σε συνάρτηση τόσο με τη στάση των ελίτ στη χώρα αυτή, όσο και με τη στάση των λαϊκών στρωμάτων που και εκεί, όπως άλλωστε και στην Ελλάδα, είναι τα πραγματικά θύματα της ΝΔΤ, δηλαδή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Μια τέτοια σύντομη ανάλυση, άλλωστε, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και για τα παρ’ημίν εφόσον από τις ίδιες αιτίες βέβαια δοκιμαζόμαστε.

ανακοίνωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ-ΠΔ: Η Πέμπτη Φάλαγγα διαδηλώνει για την Παλαιστίνη

Αύγουστος, 06 2014
_sionistis.jpg

6 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ (2)

(πρώτο μέρος εδώ)

Η ΠΕΜΠΤΗ ΦΑΛΑΓΓΑ ΔΙΑΔΗΛΩΝΕΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΗ…

 

Στη πρώτη ανακοίνωσή μας για τις κτηνώδεις σιωνιστικές σφαγές των Παλαιστινίων και των αυτονομιστών της Ουκρανίας,[1] αναφερθήκαμε στο σημερινό ρόλο της «αριστεράς» ― ως βασική αιτία για την αδρανοποίηση των λαϊκών στρωμάτων ― έτσι όπως σκιαγραφείται είτε από τις άθλιες ίσες αποστάσεις των αυτοαποκαλούμενων «κομμουνιστών» της ηγεσίας του ΚΚΕ, είτε από γκρουπούσκουλα υποστυλώματα του ΣΥΡΙΖΑ που παίζουν ξεκάθαρα το ρόλο πέμπτης φάλαγγας.

Οι νέες «δράσεις» και θέσεις όλου αυτού του ψευτο-μαρξίζοντος χυλού, επιβεβαιώνει με τον πιο τραγικό τρόπο την πρώτη μας ανακοίνωση.

Όσον αφορά την «αντισυστημική πρωτοπορία» του ΚΚΕ, συνεχίζει να αποπροσανατολίζει την εκλογική του βάση για την αντίσταση στην ανατολική Ουκρανία με νέες αθλιότητες : «Βασικό μέλημα αυτών των δυνάμεων είναι η προσπάθεια προώθησης των αντιλαϊκών τους σχεδίων για την ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην ιμπεριαλιστική ΕΕ, που συνοδεύεται με ένα σύνολο αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων για την ένταση της εκμετάλλευσης της εργατικής τάξης της χώρας. Βεβαίως, ανάλογο «πακέτο μέτρων» θα ίσχυε και στην περίπτωση που η «ζυγαριά» των συμφερόντων της αστικής τάξης της Ουκρανίας «έγερνε» στην απόφαση ενσωμάτωσης της χώρας στην «Τελωνειακή Ένωση» που έχει συγκροτήσει η Ρωσία με τη Λευκορωσία και το Καζαχστάν.»[2]

Έτσι για τον επαναστατικό Περισσό που συνεχίζει ― και θα συνεχίζει… ― να νομιμοποιεί το χουντικό ελληνικό καθεστώς με τη συμμετοχή του στη βουλή, έχει χαράξει στα κιτάπια του ως πολιτική γραμμή τον πολιτικό ― και κατ’ επέκταση κοινωνικό ― ρατσισμό, επενδεδυμένο με τσιτάτα «ταξικής συνειδητοποίησης» «εργατικής κυβέρνησης» και «ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων». Οι εργάτες του Ντονέτσκ και όλοι οι αντιστεκόμενοι στη εισβολή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης στην Ουκρανία αποτελούν ένα είδος «ζυγαριάς» που όπου και να γείρει τα «αντεργατικά-αντιλαϊκά μέτρα» είναι δεδομένα… Θεωρούμε ότι όσο δογματικοί και να είναι κάποιοι πολιτικοί χώροι, είναι αδύνατο να τσουβαλιάζεται από «αφέλεια» ο σημερινός αγώνας ενός μεγάλου κομματιού της Ουκρανίας που στρέφεται κατά της ενσωμάτωσής του στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, με τον αγώνα για αυτοδιάθεση και εθνική ανεξαρτησία με σημαντικά στοιχεία και κοινωνικής απελευθέρωσης των αυτονομιστών της Ουκρανίας.

Οι εκ της εκφυλισμένης «αριστεράς», ρεφορμιστικής εκφάνσεως του μαρξισμού… και δημιουργήματα των αναγκών του συστήματος για την «ενδεδειγμένη αριστερά» (ή αλλιώς «ελεγχόμενη αντιπολίτευση»), οργάνωναν τις δικές τους «διαμαρτυρίες» για τη σφαγή στη Παλαιστίνη παρέα με τους μισθοφόρους του ΝΑΤΟ που μακελεύουν λαούς στη Συρία και πριν στη Λιβύη. Δεν υπάρχει πλέον καμία αμφιβολία για το ρόλο αυτών των νέων ταγμάτων ασφαλείας της Νέας Διεθνής Τάξης με τα ροζ κοστούμια.

Με μια νέα εμετική παρουσίαση οι καλοβολεμένοι με τις παχυλές τσέπες «αγωνιστές» του Σύριζα στις 31-7-2014, διαδηλώνουν μαζί με τους δολοφόνους του Συριακού λαού, συνεργάτες του σιωναζισμού και των μυστικών υπηρεσιών. Οι πατερούληδες της εκφυλισμένης «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ ανέλαβαν δράση ―ξανά― ως το αριστερό φερέφωνο των thinktanks της Υπερεθνικής και Σιωνιστικής ελίτ για να νομιμοποιήσουν και να προστατέψουν τα «αδέλφια» τους στο δρόμο παρέα με τους «αντικαπιταλιστές» του ΣΕΚ. Ας απολαύσουμε τα έργα τους:...Συνέχεια »

Η Σιωνιστική αποκτήνωση στη ΝΔΤ

Αύγουστος, 03 2014
funeral-of-palestinian-killed-in-Operation-Protective-Edge.jpg
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 3 Αυγούστου 2014

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η ΝΔΤ, σε όλη την αποκτήνωσή της, φανερώνεται ανάγλυφη με την πρωτοφανή, ακόμη και για τα εγκληματικά Σιωνιστικά μέτρα, σφαγή. Μια σφαγή που στηρίζουν, άμεσα μεν, τα διεθνή ΜΜΕ που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ που τα διαχειρίζεται, σε συνεργασία με τις κοινοβουλευτικές Χούντες που έχει επιβάλλει παντού. Και, έμμεσα, η εκφυλισμένη «Αριστερά»  που περιορίζεται  σε μικρό-διαδηλώσεις (τύπου ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ) για την τιμή των όπλων, ή σε ακτιβισμούς-πυροτεχνήματα όπως τα «καράβια για τη Γάζα», αντί να απαιτεί και να επιβάλλει ―με μαζικές διαδηλώσεις, όπως στον καιρό του Βιετνάμ― την άμεση διακοπή σχέσεων με ένα αποδεδειγμένα εγκληματικό ρατσιστικό καθεστώς. Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και κάποια Λατινοαμερικανικά καθεστώτα όπως της Βολιβίας, της Βενεζουέλας κ.λπ. που σώζουν τη τιμή της ανθρωπότητας. Γιατί, σήμερα, για αυτήν ακριβώς την ανθρωπιά μιλάμε που πρωτόγνωρα εξευτελίζεται όταν ένας λαός, με συντριπτική πλειοψηφία 95%, όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, εγκρίνει τους εσκεμμένους βομβαρδισμούς σχολείων, (ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται σαν προσφυγικοί καταυλισμοί του ΟΗΕ), νοσοκομείων και νοσοκομειακών αυτοκινήτων, και το γκρέμισμα ολόκληρων συνοικιών. Ακόμη πιο κτηνώδης είναι η «δικαιολογία» που προβάλλουν τα ανθρωποειδή που δίνουν την σχετική εντολή, ότι δήθεν χρησιμοποιούνται σαν «ανθρώπινη ασπίδα» από τους αντιστεκόμενους Παλαιστινίους, λες και, ακόμη  και αν αυτό ήταν αλήθεια, θα μπορούσε στρατιωτικός που θέλει να λέγεται άνθρωπος να διατάξει την ομαδική δολοφονία παιδιών που κοιμούνται μέσα σε παρόμοια κτίρια ή παίζουν στους διαδρόμους…

Και όλα αυτά γιατί; Διότι κάποιοι τζιχάντις απήγαγαν 3 Ισραηλινούς νέους και τους εκτέλεσαν, πιθανώς σε αντίποινα 2 Παλαιστινίων που είχαν εκτελέσει οι Ισραηλινοί, δυο εβδομάδες πριν ―χωρίς να αναγραφεί τίποτα σχετικό ούτε στα ψιλά των δυτικών ΜΜΕ. Αυτούς τους 3 Ισραηλινούς νέους έπρεπε να «πληρώσουν» με εκατονταπλάσιους νέους οι Παλαιστίνιοι, με βάση τον κανόνα που πάντα εφάρμοζαν οι Σιωνιστές, ξεπερνώντας ακόμη και τα ναζιστικά κτήνη: 50 (ή ακόμη και 100) Παλαιστίνιοι για κάθε Ισραηλινό. Έτσι, ο αυτοδιαφημιζόμενος «πιο ηθικός στρατός  του κόσμου» δολοφόνησε, κατά τον ΟΗΕ, 80% αμάχους πολίτες, όταν αυτοί που αποκαλούν οι ίδιοι «τρομοκράτες» σκότωσαν, κατά 95%, στρατιώτες. Ο πραγματικός τρομοκράτης, επομένως, αδιαμφισβήτητα είναι το ίδιο το Σιωνιστικό κράτος, όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Βολιβίας διακόπτοντας σχέσεις μαζί του, ενώ η κοινοβουλευτική μας Χούντα κάνει κοινά στρατιωτικά γυμνάσια μαζί του!...Συνέχεια »

Εθνική ή Κοινωνική Απελευθέρωση;

Ιούλιος, 27 2014
IMG_20130501_125608-300x336 (1).jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (27 Ιουλίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

O Τάκης Φωτόπουλος στο 984 radio για Παλαιστίνη-Μ. Ανατολή, Ουκρανία, Ρωσία

Ημερομηνία: 
Ιούλιος 2014
Takis.thumbnail

 

Ο Τάκης Φωτόπουλος, μιλάει στον 9,84 και τον Γιώργο Σαχίνη, με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στη Μέση και Εγγύς Ανατολή, την Νοτιανατολική Μεσόγειο, τις χώρες του Μαγκρέπ αλλά και την Ουκρανία.

ανακοίνωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ-ΠΔ: Από τη σφαγή στην Ουκρανία στη σφαγή των Παλαιστινίων

Ιούλιος, 24 2014

14 ΙΟΥΛΙΟΥ 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ / ΠΔ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

Το νέο αιματοκύλισμα του λαού της Παλαιστίνης, διαδικασία που ακολουθείται πιστά ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το σιωναζιστικό κράτος του Ισραήλ με διακηρυγμένο στόχο την εγκαθίδρυση του «καθαρού» κράτους του, ήρθε ως τραγικό γεγονός να επιβεβαιώσει την αθλιότητα και την πλήρη ενσωμάτωση μιας κατ’ όνομα «αριστεράς» στις επιταγές και τους στόχους του συστήματος.

Τα 250 αλληλέγγυα άτομα που κατέβηκαν στο δρόμο την περασμένη Πέμπτη, δεν μπορούν να συγκριθούν με τις χιλιάδες κόσμου που κατέβαιναν στο δρόμο πριν κάποια χρόνια σε ανάλογες περιπτώσεις. Και το ακόμα πιο τραγικό της υπόθεσης είναι μέσα σε αυτά τα 250 άτομα να συμμετέχουν, ως υποτίθεται «αλληλέγγυοι», οργανώσεις σαν το ΣΕΚ το οποίο έχει υποστηρίξει όλους του πολέμους της Υπερεθνικής Ελίτ/Σιωνιστικής Ελίτ (Λιβύη, Συρία Ουκρανία, κλπ…) λειτουργώντας ξεκάθαρα ως Πέμπτη φάλαγγα υπερασπιζόμενοι και με φυσική παρουσία[1] τους Νατοϊκούς μισθοφόρους που κατακρεουργούν λαούς.

Δεν θα ασχολούμασταν βέβαια καθόλου με αυτά τα γκρουπούσκουλα της εξωκοινοβουλευτικής «αριστεράς» ― υποστυλώματα όλα του Σύριζα ― αν δεν ήταν βασικοί υπεύθυνοι «εξ αριστερών» για την συνέχιση εγκλημάτων κατά αμάχων και αντιστεκόμενων χωρίς ουσιαστική αντίσταση από τα λαϊκά στρώματα.  Καμία μαζική διαμαρτυρία, καμιά μαζική διαδήλωση από την πεθαμένη πλέον κομματική και εξωκοινοβουλευτική «αριστερά» που βαφτίζει την αντίσταση των λαών «ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις» και «παιχνίδια των ιμπεριαλιστών»,  ή συμμετέχει «ελευθεριακά» στα παρτάκια του Σύριζα σε άλση και πλατείες με σουβλάκια και φτηνή μπύρα. Τσιμουδιά για τα εγκλήματα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) σε Ουκρανία, Παλαιστίνη και από τις φυλλάδες/κρεατομηχανές της ψευτο-«αριστεράς» όπου οι σφαγές περνούν στα ψιλά και υπό το πρίσμα των ίσων αποστάσεων μιλώντας για …«πόλεμο,[2]  όπως δηλαδή παρουσιάζουν τις σφαγές τα ΜΜΕ. Η εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων έγινε «πόλεμος» και οι συναντήσεις Τσίπρα – Πέρες[3] το 2012 αλλά και η επίσημη περιοδεία της ηγετικής κλίκας του Σύριζα στα σιωναζιστικά ινστιτούτα της Υ/Ε, δεν ήταν για λόγους αναψυχής…

Αντίστοιχα βαρύτατες ευθύνες για την παθητικότητα του ελληνικού λαού φέρει και το ΚΚΕ που όχι μόνο αρνήθηκε να συμμετάσχει σε ένα μέτωπο εξόδου από την ΕΕ για την οικονομική αυτοδυναμία της χώρας το οποίο αποτελεί την προϋπόθεση για την απεξάρτηση του λαού από τα δεσμά της Νέας Διεθνούς Τάξης, αλλά εδώ και καιρό δείχνει να υιοθετεί την γραμμή της εκφυλισμένης «αριστεράς» όπως χαρακτηριστικά έγινε με την Ουκρανία, φτάνοντας μάλιστα στο αισχρό σημείο να ονομάζει τις εκκλήσεις του αντιστεκόμενου λαού της Ουκρανίας για βοήθεια από τη Ρωσία ως: « προσπάθεια να διχαστεί ο λαός της Ουκρανίας και να οδηγηθεί σε ένα μακελειό, με ανυπολόγιστα τραγικές συνέπειες για τον ίδιο και τη χώρα του, για να επιλέξει τη μια ή την άλλη διακρατική καπιταλιστική ένωση, είναι παντελώς ξένη προς τα συμφέροντα των εργαζομένων.»[4] Βάζοντας έτσι στο ίδιο τσουβάλι μια πιθανή Ευρασιατική Ένωση που  η οικονομική και εθνική κυριαρχία των συμμετεχόντων λαών θα ήταν θεσμικά εξασφαλισμένη, με τις ενώσεις της Υ/Ε των ελεύθερων και ανοιχτών αγορών και των συνακόλουθων τερατουργημάτων της (πολιτιστικά, οικολογικά, πολιτικά κλπ.).

Και δε θα μπορούσε ποτέ φυσικά η άθλια συνεχής αυτή στάση του συνόλου πλέον της «αριστεράς» να εμφυσήσει στον ελληνικό λαό και σε κάθε λαό αισθήματα αντίστασης, αγώνα και πραγματικής αλληλεγγύης. Για αυτό άλλωστε έχουν ουσιαστικά παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια οργάνωσης πραγματικής αντίστασης, εκτός από   τις γνωστές λιτανείες που μοιάζουν με τη πορεία του επιτάφιου…

Είναι αλήθεια τραγικό  να παρακολουθεί κανείς τον αντιστασιακό αγώνα των εργατών του Ντονέτσκ κατά του οργανωμένου στρατού της Ουκρανίας και της Υ/Ε μετρώντας αμέτρητα θύματα ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό που κατακρεουργείται με τον ίδιο τρόπο που σβήνεται συστηματικά από το χάρτη της Παλαιστίνης ο αραβικός πληθυσμός, ενώ οι διάφοροι «εργατιστές» της Ελλάδας παίρνουν άθλιες ίσες αποστάσεις ευνουχίζοντας κάθε προσπάθεια πραγματικής αλληλεγγύης βγάζοντας κάθε τόσο λογύδρια περί «εργατικής συνειδητοποίησης» . Πόσο τραγικό και γελοίο ταυτόχρονα είναι από τη μια να διαβάζεις τις θέσεις του κομουνιστικού κόμματος της Ουκρανίας ή της Ρωσίας κατά της Παγκοσμιοποίησης και από την άλλη οι εγχώριοι «κομουνιστές» των εδράνων της ελληνικής βουλής να γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις θυσίες των λαών που είχαν την ατυχία να μην έχουν κυβέρνηση όπως τη θέλει ο υπερεπαναστατικός Περισσός…. για να είναι «ταξικά» ορθοί…

Οι ταυτόχρονες συνεχιζόμενες σφαγές σε ανατολική Ουκρανία και Παλαιστίνη σηματοδοτούν  όχι μόνο την πλήρη ανικανότητα της «αριστεράς» να αποτελέσει πόλο αντίστασης ενάντια στην επέλαση της παγκοσμιοποίησης και της Υ/Ε αλλά φανερώνει για άλλη μια φορά και την πλήρη σύμπλευση  για το μεγαλύτερο κομμάτι της  με τις επιταγές του συστήματος.

Μέλη του ΜΕΚΕΑ και της ΠΔ κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα το δικαίωμα να καπηλεύεται τη μνήμη παλαιότερων αγώνων, αντισυστημικών εννοιών και θεωρήσεων που έγιναν οι βάσεις για το ξεκίνημα αντίστασης και ανατροπής σε άλλες εποχές. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα εν ονόματι παλαιότερων αγώνων να ακυρώνει την επιτακτική ανάγκη σήμερα για γενικευμένη αντίσταση κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης μέσα από μέτωπα για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση των λαών. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα είτε αυτοαποκαλείται «κομουνιστής» ή «ελευθεριακός» να ντύνει τη βόλεψή του με ψευτο-ιδεολογικούς μανδύες περιμένοντας υποτίθεται την εργατική επανάσταση ενώ οι ίδιοι είναι ανίκανοι να υποστηρίξουν ακόμα και τον αγώνα των εργατών του Ντονέτσκ που έχει  και κοινωνικά χαρακτηριστικά (σε πολλές περιπτώσεις αυτό-οργάνωση, απόπειρες εθνικοποιήσεων κλπ.).

Καλούμε για άλλη μια φορά όσους πραγματικά θέλουν να αγωνιστούν κατά της Νέας Τάξης που επιβάλει δια πυρός και σιδήρου η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση σε λαούς όπως ο Παλαιστινιακός, ο Ουκρανικός, ο Συριακός και δια των μηχανισμών της ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΠΟΕ κλπ σε χώρες όπως η Ελλάδα, σε:

Συγκρότηση πραγματικού Μετώπου για την άμεση μονομερή Έξοδο από την ΕΕ και για την Οικονομική αυτοδυναμία της χώρας, πέρα από τα αδιέξοδα της ενσωματωμένης «αριστεράς». Η πολιτική και οικονομική ενοποίηση των χωρών που συναπαρτίζουν την Υ/Ε που θα οδηγήσει σε μια μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης, μας επιφυλάσσει μια περίοδο νέου «μεσαίωνα» που δεν έχουν ξαναγνωρίσει οι λαοί. Οι σφαγές των Παλαιστινίων και των αντιστεκόμενων στην ανατολική Ουκρανία και Συρία πάνε χέρι χέρι με την προτεκταριοποίηση της Ελλάδας. Κανένα κίνημα αντίστασης και αλληλεγγύης δεν πρόκειται ποτέ να δημιουργηθεί από λαούς υποδουλωμένους που δεν έχουν καν κατακτήσει την εθνική τους ανεξαρτησία και με μια «αριστερά» ικανή μόνο για αποπροσανατολισμό αφού είναι (αντικειμενικά και κυρίως συνειδητά πλέον) άβουλη να παλέψει για το αυτονόητο.

 

[1] Το διάγγελμα του Κομουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας και μια αντιπαραβολή (25.02.2014).

[2] «Σημασία δεν έχει πώς ξεκίνησε ένας πόλεμος. Ελάχιστα μετράει ποιος τον άρχισε και πώς όταν έχεις τη δυνατότητα να αλλάξεις τη ροή των πραγμάτων.» Χαρίτος Πάνος, «Η Γάζα τρομάζει και το Ισραήλ,» Η Αυγή (11.07.2014).

[3] Την οποία συνάντηση εμμέσως πλην σαφώς δεν καταδίκασε η Ισκρα του «αριστερού» Λαφαζάνη. Προσέξτε το σχόλιο στο τέλος του άρθρου. Γ.Δελαστίκ, «Πυρ κατά Τσίπρα λόγω Πέρες» (23.08.2012).

[4] Το διάγγελμα του Κομουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας και μια αντιπαραβολή (25.02.2014).

 

ΜΕΚΕΑ : www.mekea.gr  • mekea@mekea.org

ΔΙΚΤΥΟ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ : www.periektikidimokratia.org  •  peridimok@gmail.com

ΠΟΡΤΑΛ ΑΝΤΙΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ : http://www.antipagkosmiopoihsh.gr/ ...Συνέχεια »

Οι BRICS και ο μύθος του πολύ-πολικού κόσμου

Ιούλιος, 20 2014
brics-1.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (20 Ιουλίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

O μύθος ότι ζούμε σε ένα πολυπολικό κόσμο (ή έστω σε ένα υπό εκκόλαψη παρόμοιο κόσμο) καλλιεργείται έντονα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Το περίεργο όμως είναι ότι ο μύθος αυτός δεν καλλιεργείται μόνο από την Υπερεθνική Ελίτ (δηλαδή, βασικά τις ελίτ που εδράζονται στις χώρες της «Ομάδας των 7»), ―η οποία έχει, βέβαια, κάθε λόγο να συγκαλύψει την τρομακτική συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικό-στρατιωτικής, αλλά και πολιτιστικής δύναμης στα χέρια της, στην διαδικασία για την δημιουργία μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Αντίθετα, τον καλλιεργούν, για τους δικούς τους βέβαια λόγους, και οι ελίτ των δήθεν εναλλακτικών στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης πόλων, δηλαδή βασικά οι ελίτ των χωρών της Ομάδας BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική). Οι χώρες αυτές στην πολύ πρόσφατη διάσκεψη κορυφής στην Βραζιλία ανήγγειλαν την ίδρυση μας αναπτυξιακής Τράπεζας ανταγωνιστικής της Παγκόσμιας Τράπεζας που ελέγχει η Υ/Ε, έστω και αν το αρχικό κεφάλαιό της των 50 δις δολλ. είναι λιγότερο από το ένα τέταρτο αυτού της Παγκόσμιας Τράπεζας (225 δις δολλ.), και ότι ακόμη και όταν θα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες και θα φθάσει τα 100 δις δολλ. πάλι θα είναι λιγότερο από το μισό. Ανάλογα ισχύουν και για το αποθεματικό κεφάλαιο που αναγγέλθηκε για την κάλυψη έκτακτων αναγκών στην περίπτωση νομισματικών κρίσεων κ.λπ.. 

Όμως, παρά το γεγονός ότι οι πέντε χώρες BRICS αντιπροσώπευαν σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων (42% του παγκόσμιου πληθυσμού), με ένα συνδυασμένο ονομαστικό ΑΕΠ, που αντιπροσωπεύει 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ και με συνολικές επενδύσεις που αντιπροσωπεύουν μόνο 11% των παγκόσμιων επενδύσεων, ο βαθμός υπερεθνικής κυριαρχίας που εξασφαλίζουν οι χώρες αυτές είναι οριακός αν όχι μηδαμινός. Δηλαδή, οικονομικής κυριαρχίας (με βάση την δύναμη των πολυεθνικών που ελέγχουν), πολιτικό-στρατιωτικής δύναμης (με βάση τον έλεγχο που ασκούν στους μεγάλους διεθνείς πολιτικό-στρατιωτικούς οργανισμούς (ΟΗΕ, Κομισιόν, ΝΑΤΟ κ.λπ.), μιντιακής δύναμης (που εξαρτάται από τα ελεγχόμενα διεθνή ΜΜΕ) και πολιτιστικής δύναμης (με βάση τις βιομηχανίες παραγωγής διεθνούς κουλτούρας που ελέγχουν).

Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα σε σχέση με τον βαθμό εθνικής κυριαρχίας που απολαύουν, ο οποίος εξαρτάται από τον βαθμό οικονομικής αυτοδυναμίας τους καθώς και της εθνικής πολιτικό-στρατιωτικής και τεχνολογικής ισχύος τους. Η μόνη χώρα μεταξύ των χωρών BRICS με ένα απομεινάρι εθνικής κυριαρχίας ανάμεσά τους, δεδομένης της ισχυρής της στρατιωτικής, τεχνολογικής και εκπαιδευτικής βάσης, καθώς και των τεράστιων ενεργειακών πόρων της, είναι η Ρωσία. Έτσι, όχι μόνo οι BRICS είναι (εκτός Ρωσίας) εντελώς ενσωματωμένες στη ΝΔΤ, χωρίς να μοιράζονται οποιονδήποτε σημαντικό βαθμό υπερεθνικής κυριαρχίας (οικονομικής, πολιτικής, μιντιακής και πολιτιστικής δύναμης σε υπερεθνικό επίπεδο) αλλά ακόμη χειρότερα, η εθνική κυριαρχία τους είναι καταφανώς υποδεέστερη εκείνης της Ρωσίας.

Οι νέες σφαγές Υπερεθνικής Ελίτ και Σιωνιστών

Ιούλιος, 13 2014
116750083_01_356645c.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (13 Ιουλίου 2014)


 

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) ―βασικά οι ελίτ που ορμώνται από τις χώρες της «Ομάδας των 7», δηλ. ΗΠΑ, ΕΕ κ.λπ. και τα όργανά τους στη φασιστική Χούντα που εγκατέστησαν στο Κίεβο― από τη μια μεριά, και οι Σιωνιστές από την άλλη, αυτή τη στιγμή διεξάγουν νέες σφαγές στην Ουκρανία και τη Παλαιστίνη αντίστοιχα, οι οποίες χαρακτηρίζονται από πολλές σημαντικές ομοιότητες.

Η πρώτη ομοιότητα είναι ότι και οι δύο αυτές σφαγές στρέφονται βασικά ενάντια σε λαούς και όχι εμπόλεμους, όπως ασύστολα ψεύδονται οι σφαγείς. Δηλαδή, τον λαό της Ανατολικής Ουκρανίας που τόλμησε να μην αναγνωρίσει τη φασιστική Χούντα που τους επέβαλε η Υ/Ε, μέσα από ένα «πραξικόπημα από τα κάτω», το οποίο στη συνέχεια «νομιμοποίησε» με τις ψήφους των δυτικόφιλων Ουκρανών της Δυτικής Ουκρανίας (γνωστών για τη στήριξη των ναζιστών στον πόλεμο) που εξέλεξαν πρόεδρο ένα γνωστό κλεπτοκράτη πολυεκατομμυριούχο. Αντίθετα, οι πολίτες της Ανατολικής Ουκρανίας, η οποία αποτελεί τη βιομηχανική βάση της χώρας και του προλεταριάτου της, που μένει πιστό στα ιδεώδη και τις αξίες ης Σοβιετικής επανάστασης, απείχαν από την εκλογική παρωδία και ξεκίνησαν αντάρτικο με ελάχιστη βοήθεια από την Ρωσία που μέχρι σήμερα τηρεί βασικά παθητική στάση μπροστά στη σφαγή τους. Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι εκατοντάδες θύματα που, ακόμη και με επίσημα στοιχεία, είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους άμαχοι πολίτες και γυναικόπαιδα. Αντίστοιχα, οι Σιωνιστές σφαγείς της Παλαιστίνης έχουν σκοτώσει μέσα σε τρεις μέρες 90 πολίτες, από τους οποίους σχεδόν οι μισοί είναι γυναικόπαιδα. Παρόλα αυτά συνεχίζουν την αμείλικτη σφαγή για να στηρίξουν το ρατσιστικό κράτος τους (που, από τη γένεσή του, θεμελιώθηκε στην εθνοκάθαρση ενός άλλου λαού) με δηλωμένο στόχο να αντιμετωπίσουν τον «θανάσιμο» κίνδυνο που διατρέχουν από τις ...στρακαστρούκες των Παλαιστινίων που μέχρι τώρα δεν έχουν ανοίξει ούτε μύτη Ισραηλινού!

H δεύτερη σημαντική ομοιότητα είναι ότι και οι δύο σφαγές έχουν, τουλάχιστον ως έμμεσο στόχο, την εθνοκάθαρση των δύο λαών (Ρωσσόφωνων στην Ουκρανία και Παλαιστινίων), μολονότι ο άμεσος στόχος είναι η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και η παγίωση του Ισραηλινού απαρτχάιντ αντίστοιχα. Η συστηματική προσπάθεια εθνοκάθαρσης προκύπτει όχι μόνο από το γεγονός ότι η σφαγή και στις δύο περιπτώσεις στρέφεται βασικά ενάντια σε λαούς, και όχι τους αντάρτες, αλλά και από το γεγονός ότι οι λαοί αυτοί χαρακτηρίζονται συλλήβδην ‘τρομοκράτες’ ή ‘υπάνθρωποι’. Και αυτό επειδή αγωνίζονται για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης που το κατοχυρώνει ως πρωταρχικό δικαίωμα ακόμη και ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι, όπως δήλωσε ανώτατο στέλεχος της Χούντας, οι μαζικά συλλαμβανόμενοι πολίτες στις ανακαταλαμβανόμενες περιοχές θα «φιλτράρονται» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για τις πεποιθήσεις τους και συνακόλουθη ανάλογη μεταχείριση. Είναι, όμως, ιστορικά δεδομένο ότι προϋπόθεση της επιτυχίας μιας εθνοκάθαρσης είναι η προηγούμενη τρομοκράτηση του λαού, η οποία τον εξαναγκάζει να εγκαταλείψει τις προγονικές εστίες του, όπως συνέβη με τους Παλαιστινίους από το 1948 μέχρι σήμερα, και όπως συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία, με τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από την Ανατολική Ουκρανία προς τη Ρωσία. ...Συνέχεια »