Skip to main content
ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ

Τα πραγματικά μαθήματα της Αργεντινής

Αύγουστος, 11 2014
argentina-1.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (10 Αυγούστου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Με αφορμή τη νέα «τεχνική» χρεοκοπία της Αργεντινής, ξεκίνησε μια εντελώς αποπροσανατολιστική συζήτηση μεταξύ «μνημονιακών» (δηλαδή, των ελίτ που στηρίζουν την κοινοβουλευτική Χούντα του προτεκτοράτου μας) και «αντιμνημονιακών» (Σύριζα κ.λπ.) για τα δήθεν «μηνύματα της Αργεντινής». Στην πραγματικότητα, υπήρξαν βέβαια σημαντικά μηνύματα από την εμπειρία της Αργεντινής, τα οποία όμως δεν έχουν σχεδόν καμιά σχέση με τα δήθεν αυτά μηνύματα που πρόβαλλαν οι παραπάνω «μονομάχοι».

Έτσι, για μεν τους «μνημονιακούς, τα δήθεν αυτά μηνύματα » ήταν ότι η αιτία της νέας περιπέτειας της Αργεντινής ήταν η στάση πληρωμών που κήρυξε η χώρα το 2001 για ένα χρέος που, σε αναλογία με το ΑΕΠ της, ήταν κάτω από το μισό του δικού μας όταν άρχισε η διαδικασία χρεοκοπίας το 2009/10! Με άλλα λόγια, για τους παρ’ημίν επαγγελματίες καρπαζο-εισπράκτορες της Υ/Ε, η μόνη λύση είναι η πλήρης υποταγή μιας χώρας στις επιταγές της Νέας Διεθνούς Τάξης της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Πολιτική που ακολούθησαν πιστά, η οποία βέβαια δεν έσωσε την μεγάλη πλειοψηφία του Ελληνικού λαού από την οικονομική καταστροφή, αλλά έσωσε όμως τις «καρέκλες» που τους έδωσαν τα αφεντικά τους. Και, φυσικά, και τις συνακόλουθες παχυλότατες ―συνήθως έμμεσες― οικονομικές απολαβές, που φανερώνουν ακόμη και τα «Πόθεν Έσχες» τους με τα δεκάδες σπίτια ο καθένας τους, τις καταθέσεις κ.λπ., και βέβαια την πολιτική και κοινωνική προβολή τους. Το τελευταίο άλλωστε παράδειγμα εθνικής μειοδοσίας των οργάνων της Υ/Ε στη χώρα μας είναι η παραπέρα καταστροφή του αγροτικού τομέα μας (στην οποία έχει ήδη οδηγήσει η ένταξή μας στην ΕΕ) που θα φέρει το τυχόν Ρωσικό εμπάργκο στα προϊόντα μας, σαν αποτέλεσμα της από μεριάς τους δουλικής στήριξης της εγκληματικής πολιτικής των γκάνγκστερς της Υ/Ε (ΗΠΑ και ΕΕ) κατά του Ρωσικού λαού και των Ρωσόφωνων στην Ουκρανία...

Από την άλλη μεριά, για τους «αντιμνημονιακούς» η αιτία της νέας επιδείνωσης της Αργεντινέζικης κρίσης είναι απλά τα «αρπακτικά» κερδοσκοπικά ταμεία, που τα δικαίωσε ένας Αμερικανός δικαστής κ.λπ.. Φυσικά, όλα αυτά είναι εξίσου αποπροσανατολιστικές ανοησίες με αυτές των «μνημονιακών», διότι τόσο τα κερδοσκοπικά ταμεία, όσο και οι δικαστές, απλά «τη δουλειά τους έκαναν», εκτός βέβαια αν όταν βγει ο Τσίπρας θα τρομάξει όχι μόνο τη Μέρκελ να αλλάξει γραμμή (με την απειλή ότι θα φύγει από το Ευρώ), αλλά και τα κερδοσκοπικά ταμεία και τους Αμερικανούς (ή Άγγλους για την περίπτωσή μας) δικαστές να φέρονται σωστά!

Για να δούμε όμως τα αληθινά μηνύματα της Αργεντινέζικης εμπειρίας θα πρέπει να αναφερθούμε στα γεγονότα σε συνάρτηση τόσο με τη στάση των ελίτ στη χώρα αυτή, όσο και με τη στάση των λαϊκών στρωμάτων που και εκεί, όπως άλλωστε και στην Ελλάδα, είναι τα πραγματικά θύματα της ΝΔΤ, δηλαδή της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Μια τέτοια σύντομη ανάλυση, άλλωστε, είναι ιδιαίτερα χρήσιμη και για τα παρ’ημίν εφόσον από τις ίδιες αιτίες βέβαια δοκιμαζόμαστε.

Η Σιωνιστική αποκτήνωση στη ΝΔΤ

Αύγουστος, 03 2014
funeral-of-palestinian-killed-in-Operation-Protective-Edge.jpg
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (3 Αυγούστου 2014)

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 3 Αυγούστου 2014

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η ΝΔΤ, σε όλη την αποκτήνωσή της, φανερώνεται ανάγλυφη με την πρωτοφανή, ακόμη και για τα εγκληματικά Σιωνιστικά μέτρα, σφαγή. Μια σφαγή που στηρίζουν, άμεσα μεν, τα διεθνή ΜΜΕ που ελέγχει η Υπερεθνική Ελίτ που τα διαχειρίζεται, σε συνεργασία με τις κοινοβουλευτικές Χούντες που έχει επιβάλλει παντού. Και, έμμεσα, η εκφυλισμένη «Αριστερά»  που περιορίζεται  σε μικρό-διαδηλώσεις (τύπου ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ) για την τιμή των όπλων, ή σε ακτιβισμούς-πυροτεχνήματα όπως τα «καράβια για τη Γάζα», αντί να απαιτεί και να επιβάλλει ―με μαζικές διαδηλώσεις, όπως στον καιρό του Βιετνάμ― την άμεση διακοπή σχέσεων με ένα αποδεδειγμένα εγκληματικό ρατσιστικό καθεστώς. Ευτυχώς, δηλαδή, που υπάρχουν και κάποια Λατινοαμερικανικά καθεστώτα όπως της Βολιβίας, της Βενεζουέλας κ.λπ. που σώζουν τη τιμή της ανθρωπότητας. Γιατί, σήμερα, για αυτήν ακριβώς την ανθρωπιά μιλάμε που πρωτόγνωρα εξευτελίζεται όταν ένας λαός, με συντριπτική πλειοψηφία 95%, όπως δείχνουν οι τελευταίες δημοσκοπήσεις, εγκρίνει τους εσκεμμένους βομβαρδισμούς σχολείων, (ακόμη και όταν χρησιμοποιούνται σαν προσφυγικοί καταυλισμοί του ΟΗΕ), νοσοκομείων και νοσοκομειακών αυτοκινήτων, και το γκρέμισμα ολόκληρων συνοικιών. Ακόμη πιο κτηνώδης είναι η «δικαιολογία» που προβάλλουν τα ανθρωποειδή που δίνουν την σχετική εντολή, ότι δήθεν χρησιμοποιούνται σαν «ανθρώπινη ασπίδα» από τους αντιστεκόμενους Παλαιστινίους, λες και, ακόμη  και αν αυτό ήταν αλήθεια, θα μπορούσε στρατιωτικός που θέλει να λέγεται άνθρωπος να διατάξει την ομαδική δολοφονία παιδιών που κοιμούνται μέσα σε παρόμοια κτίρια ή παίζουν στους διαδρόμους…

Και όλα αυτά γιατί; Διότι κάποιοι τζιχάντις απήγαγαν 3 Ισραηλινούς νέους και τους εκτέλεσαν, πιθανώς σε αντίποινα 2 Παλαιστινίων που είχαν εκτελέσει οι Ισραηλινοί, δυο εβδομάδες πριν ―χωρίς να αναγραφεί τίποτα σχετικό ούτε στα ψιλά των δυτικών ΜΜΕ. Αυτούς τους 3 Ισραηλινούς νέους έπρεπε να «πληρώσουν» με εκατονταπλάσιους νέους οι Παλαιστίνιοι, με βάση τον κανόνα που πάντα εφάρμοζαν οι Σιωνιστές, ξεπερνώντας ακόμη και τα ναζιστικά κτήνη: 50 (ή ακόμη και 100) Παλαιστίνιοι για κάθε Ισραηλινό. Έτσι, ο αυτοδιαφημιζόμενος «πιο ηθικός στρατός  του κόσμου» δολοφόνησε, κατά τον ΟΗΕ, 80% αμάχους πολίτες, όταν αυτοί που αποκαλούν οι ίδιοι «τρομοκράτες» σκότωσαν, κατά 95%, στρατιώτες. Ο πραγματικός τρομοκράτης, επομένως, αδιαμφισβήτητα είναι το ίδιο το Σιωνιστικό κράτος, όπως δήλωσε ο πρόεδρος της Βολιβίας διακόπτοντας σχέσεις μαζί του, ενώ η κοινοβουλευτική μας Χούντα κάνει κοινά στρατιωτικά γυμνάσια μαζί του!...Συνέχεια »

Εθνική ή Κοινωνική Απελευθέρωση;

Ιούλιος, 27 2014
IMG_20130501_125608-300x336 (1).jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (27 Ιουλίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

O Τάκης Φωτόπουλος στο 984 radio για Παλαιστίνη-Μ. Ανατολή, Ουκρανία, Ρωσία

Ημερομηνία: 
Ιούλιος 2014
Takis.thumbnail

 

Ο Τάκης Φωτόπουλος, μιλάει στον 9,84 και τον Γιώργο Σαχίνη, με αφορμή τα όσα συμβαίνουν στη Μέση και Εγγύς Ανατολή, την Νοτιανατολική Μεσόγειο, τις χώρες του Μαγκρέπ αλλά και την Ουκρανία.

ανακοίνωση

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ-ΠΔ: Από τη σφαγή στην Ουκρανία στη σφαγή των Παλαιστινίων

Ιούλιος, 24 2014

14 ΙΟΥΛΙΟΥ 2014

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΜΕΚΕΑ / ΠΔ

ΑΠΟ ΤΗ ΣΦΑΓΗ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΩΝ

Το νέο αιματοκύλισμα του λαού της Παλαιστίνης, διαδικασία που ακολουθείται πιστά ανά τακτά χρονικά διαστήματα από το σιωναζιστικό κράτος του Ισραήλ με διακηρυγμένο στόχο την εγκαθίδρυση του «καθαρού» κράτους του, ήρθε ως τραγικό γεγονός να επιβεβαιώσει την αθλιότητα και την πλήρη ενσωμάτωση μιας κατ’ όνομα «αριστεράς» στις επιταγές και τους στόχους του συστήματος.

Τα 250 αλληλέγγυα άτομα που κατέβηκαν στο δρόμο την περασμένη Πέμπτη, δεν μπορούν να συγκριθούν με τις χιλιάδες κόσμου που κατέβαιναν στο δρόμο πριν κάποια χρόνια σε ανάλογες περιπτώσεις. Και το ακόμα πιο τραγικό της υπόθεσης είναι μέσα σε αυτά τα 250 άτομα να συμμετέχουν, ως υποτίθεται «αλληλέγγυοι», οργανώσεις σαν το ΣΕΚ το οποίο έχει υποστηρίξει όλους του πολέμους της Υπερεθνικής Ελίτ/Σιωνιστικής Ελίτ (Λιβύη, Συρία Ουκρανία, κλπ…) λειτουργώντας ξεκάθαρα ως Πέμπτη φάλαγγα υπερασπιζόμενοι και με φυσική παρουσία[1] τους Νατοϊκούς μισθοφόρους που κατακρεουργούν λαούς.

Δεν θα ασχολούμασταν βέβαια καθόλου με αυτά τα γκρουπούσκουλα της εξωκοινοβουλευτικής «αριστεράς» ― υποστυλώματα όλα του Σύριζα ― αν δεν ήταν βασικοί υπεύθυνοι «εξ αριστερών» για την συνέχιση εγκλημάτων κατά αμάχων και αντιστεκόμενων χωρίς ουσιαστική αντίσταση από τα λαϊκά στρώματα.  Καμία μαζική διαμαρτυρία, καμιά μαζική διαδήλωση από την πεθαμένη πλέον κομματική και εξωκοινοβουλευτική «αριστερά» που βαφτίζει την αντίσταση των λαών «ιμπεριαλιστικές αντιθέσεις» και «παιχνίδια των ιμπεριαλιστών»,  ή συμμετέχει «ελευθεριακά» στα παρτάκια του Σύριζα σε άλση και πλατείες με σουβλάκια και φτηνή μπύρα. Τσιμουδιά για τα εγκλήματα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε) σε Ουκρανία, Παλαιστίνη και από τις φυλλάδες/κρεατομηχανές της ψευτο-«αριστεράς» όπου οι σφαγές περνούν στα ψιλά και υπό το πρίσμα των ίσων αποστάσεων μιλώντας για …«πόλεμο,[2]  όπως δηλαδή παρουσιάζουν τις σφαγές τα ΜΜΕ. Η εθνοκάθαρση των Παλαιστινίων έγινε «πόλεμος» και οι συναντήσεις Τσίπρα – Πέρες[3] το 2012 αλλά και η επίσημη περιοδεία της ηγετικής κλίκας του Σύριζα στα σιωναζιστικά ινστιτούτα της Υ/Ε, δεν ήταν για λόγους αναψυχής…

Αντίστοιχα βαρύτατες ευθύνες για την παθητικότητα του ελληνικού λαού φέρει και το ΚΚΕ που όχι μόνο αρνήθηκε να συμμετάσχει σε ένα μέτωπο εξόδου από την ΕΕ για την οικονομική αυτοδυναμία της χώρας το οποίο αποτελεί την προϋπόθεση για την απεξάρτηση του λαού από τα δεσμά της Νέας Διεθνούς Τάξης, αλλά εδώ και καιρό δείχνει να υιοθετεί την γραμμή της εκφυλισμένης «αριστεράς» όπως χαρακτηριστικά έγινε με την Ουκρανία, φτάνοντας μάλιστα στο αισχρό σημείο να ονομάζει τις εκκλήσεις του αντιστεκόμενου λαού της Ουκρανίας για βοήθεια από τη Ρωσία ως: « προσπάθεια να διχαστεί ο λαός της Ουκρανίας και να οδηγηθεί σε ένα μακελειό, με ανυπολόγιστα τραγικές συνέπειες για τον ίδιο και τη χώρα του, για να επιλέξει τη μια ή την άλλη διακρατική καπιταλιστική ένωση, είναι παντελώς ξένη προς τα συμφέροντα των εργαζομένων.»[4] Βάζοντας έτσι στο ίδιο τσουβάλι μια πιθανή Ευρασιατική Ένωση που  η οικονομική και εθνική κυριαρχία των συμμετεχόντων λαών θα ήταν θεσμικά εξασφαλισμένη, με τις ενώσεις της Υ/Ε των ελεύθερων και ανοιχτών αγορών και των συνακόλουθων τερατουργημάτων της (πολιτιστικά, οικολογικά, πολιτικά κλπ.).

Και δε θα μπορούσε ποτέ φυσικά η άθλια συνεχής αυτή στάση του συνόλου πλέον της «αριστεράς» να εμφυσήσει στον ελληνικό λαό και σε κάθε λαό αισθήματα αντίστασης, αγώνα και πραγματικής αλληλεγγύης. Για αυτό άλλωστε έχουν ουσιαστικά παραιτηθεί από κάθε προσπάθεια οργάνωσης πραγματικής αντίστασης, εκτός από   τις γνωστές λιτανείες που μοιάζουν με τη πορεία του επιτάφιου…

Είναι αλήθεια τραγικό  να παρακολουθεί κανείς τον αντιστασιακό αγώνα των εργατών του Ντονέτσκ κατά του οργανωμένου στρατού της Ουκρανίας και της Υ/Ε μετρώντας αμέτρητα θύματα ανάμεσα στον άμαχο πληθυσμό που κατακρεουργείται με τον ίδιο τρόπο που σβήνεται συστηματικά από το χάρτη της Παλαιστίνης ο αραβικός πληθυσμός, ενώ οι διάφοροι «εργατιστές» της Ελλάδας παίρνουν άθλιες ίσες αποστάσεις ευνουχίζοντας κάθε προσπάθεια πραγματικής αλληλεγγύης βγάζοντας κάθε τόσο λογύδρια περί «εργατικής συνειδητοποίησης» . Πόσο τραγικό και γελοίο ταυτόχρονα είναι από τη μια να διαβάζεις τις θέσεις του κομουνιστικού κόμματος της Ουκρανίας ή της Ρωσίας κατά της Παγκοσμιοποίησης και από την άλλη οι εγχώριοι «κομουνιστές» των εδράνων της ελληνικής βουλής να γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις θυσίες των λαών που είχαν την ατυχία να μην έχουν κυβέρνηση όπως τη θέλει ο υπερεπαναστατικός Περισσός…. για να είναι «ταξικά» ορθοί…

Οι ταυτόχρονες συνεχιζόμενες σφαγές σε ανατολική Ουκρανία και Παλαιστίνη σηματοδοτούν  όχι μόνο την πλήρη ανικανότητα της «αριστεράς» να αποτελέσει πόλο αντίστασης ενάντια στην επέλαση της παγκοσμιοποίησης και της Υ/Ε αλλά φανερώνει για άλλη μια φορά και την πλήρη σύμπλευση  για το μεγαλύτερο κομμάτι της  με τις επιταγές του συστήματος.

Μέλη του ΜΕΚΕΑ και της ΠΔ κάνουμε ξεκάθαρο ότι δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα το δικαίωμα να καπηλεύεται τη μνήμη παλαιότερων αγώνων, αντισυστημικών εννοιών και θεωρήσεων που έγιναν οι βάσεις για το ξεκίνημα αντίστασης και ανατροπής σε άλλες εποχές. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα εν ονόματι παλαιότερων αγώνων να ακυρώνει την επιτακτική ανάγκη σήμερα για γενικευμένη αντίσταση κατά της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης μέσα από μέτωπα για την Κοινωνική και Εθνική Απελευθέρωση των λαών. Δεν αναγνωρίζουμε σε κανένα είτε αυτοαποκαλείται «κομουνιστής» ή «ελευθεριακός» να ντύνει τη βόλεψή του με ψευτο-ιδεολογικούς μανδύες περιμένοντας υποτίθεται την εργατική επανάσταση ενώ οι ίδιοι είναι ανίκανοι να υποστηρίξουν ακόμα και τον αγώνα των εργατών του Ντονέτσκ που έχει  και κοινωνικά χαρακτηριστικά (σε πολλές περιπτώσεις αυτό-οργάνωση, απόπειρες εθνικοποιήσεων κλπ.).

Καλούμε για άλλη μια φορά όσους πραγματικά θέλουν να αγωνιστούν κατά της Νέας Τάξης που επιβάλει δια πυρός και σιδήρου η νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση σε λαούς όπως ο Παλαιστινιακός, ο Ουκρανικός, ο Συριακός και δια των μηχανισμών της ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, ΠΟΕ κλπ σε χώρες όπως η Ελλάδα, σε:

Συγκρότηση πραγματικού Μετώπου για την άμεση μονομερή Έξοδο από την ΕΕ και για την Οικονομική αυτοδυναμία της χώρας, πέρα από τα αδιέξοδα της ενσωματωμένης «αριστεράς». Η πολιτική και οικονομική ενοποίηση των χωρών που συναπαρτίζουν την Υ/Ε που θα οδηγήσει σε μια μορφή παγκόσμιας διακυβέρνησης, μας επιφυλάσσει μια περίοδο νέου «μεσαίωνα» που δεν έχουν ξαναγνωρίσει οι λαοί. Οι σφαγές των Παλαιστινίων και των αντιστεκόμενων στην ανατολική Ουκρανία και Συρία πάνε χέρι χέρι με την προτεκταριοποίηση της Ελλάδας. Κανένα κίνημα αντίστασης και αλληλεγγύης δεν πρόκειται ποτέ να δημιουργηθεί από λαούς υποδουλωμένους που δεν έχουν καν κατακτήσει την εθνική τους ανεξαρτησία και με μια «αριστερά» ικανή μόνο για αποπροσανατολισμό αφού είναι (αντικειμενικά και κυρίως συνειδητά πλέον) άβουλη να παλέψει για το αυτονόητο.

 

[1] Το διάγγελμα του Κομουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας και μια αντιπαραβολή (25.02.2014).

[2] «Σημασία δεν έχει πώς ξεκίνησε ένας πόλεμος. Ελάχιστα μετράει ποιος τον άρχισε και πώς όταν έχεις τη δυνατότητα να αλλάξεις τη ροή των πραγμάτων.» Χαρίτος Πάνος, «Η Γάζα τρομάζει και το Ισραήλ,» Η Αυγή (11.07.2014).

[3] Την οποία συνάντηση εμμέσως πλην σαφώς δεν καταδίκασε η Ισκρα του «αριστερού» Λαφαζάνη. Προσέξτε το σχόλιο στο τέλος του άρθρου. Γ.Δελαστίκ, «Πυρ κατά Τσίπρα λόγω Πέρες» (23.08.2012).

[4] Το διάγγελμα του Κομουνιστικού Κόμματος Ουκρανίας και μια αντιπαραβολή (25.02.2014).

 

ΜΕΚΕΑ : www.mekea.gr  • mekea@mekea.org

ΔΙΚΤΥΟ ΠΕΡΙΕΚΤΙΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ : www.periektikidimokratia.org  •  peridimok@gmail.com

ΠΟΡΤΑΛ ΑΝΤΙΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ : http://www.antipagkosmiopoihsh.gr/ ...Συνέχεια »

Οι BRICS και ο μύθος του πολύ-πολικού κόσμου

Ιούλιος, 20 2014
brics-1.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (20 Ιουλίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

O μύθος ότι ζούμε σε ένα πολυπολικό κόσμο (ή έστω σε ένα υπό εκκόλαψη παρόμοιο κόσμο) καλλιεργείται έντονα στην εποχή της παγκοσμιοποίησης. Το περίεργο όμως είναι ότι ο μύθος αυτός δεν καλλιεργείται μόνο από την Υπερεθνική Ελίτ (δηλαδή, βασικά τις ελίτ που εδράζονται στις χώρες της «Ομάδας των 7»), ―η οποία έχει, βέβαια, κάθε λόγο να συγκαλύψει την τρομακτική συγκέντρωση οικονομικής, πολιτικό-στρατιωτικής, αλλά και πολιτιστικής δύναμης στα χέρια της, στην διαδικασία για την δημιουργία μιας παγκόσμιας διακυβέρνησης. Αντίθετα, τον καλλιεργούν, για τους δικούς τους βέβαια λόγους, και οι ελίτ των δήθεν εναλλακτικών στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης πόλων, δηλαδή βασικά οι ελίτ των χωρών της Ομάδας BRICS (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα και Νότια Αφρική). Οι χώρες αυτές στην πολύ πρόσφατη διάσκεψη κορυφής στην Βραζιλία ανήγγειλαν την ίδρυση μας αναπτυξιακής Τράπεζας ανταγωνιστικής της Παγκόσμιας Τράπεζας που ελέγχει η Υ/Ε, έστω και αν το αρχικό κεφάλαιό της των 50 δις δολλ. είναι λιγότερο από το ένα τέταρτο αυτού της Παγκόσμιας Τράπεζας (225 δις δολλ.), και ότι ακόμη και όταν θα ολοκληρωθούν οι διαδικασίες και θα φθάσει τα 100 δις δολλ. πάλι θα είναι λιγότερο από το μισό. Ανάλογα ισχύουν και για το αποθεματικό κεφάλαιο που αναγγέλθηκε για την κάλυψη έκτακτων αναγκών στην περίπτωση νομισματικών κρίσεων κ.λπ.. 

Όμως, παρά το γεγονός ότι οι πέντε χώρες BRICS αντιπροσώπευαν σχεδόν 3 δισεκατομμύρια ανθρώπων (42% του παγκόσμιου πληθυσμού), με ένα συνδυασμένο ονομαστικό ΑΕΠ, που αντιπροσωπεύει 20% του παγκόσμιου ΑΕΠ και με συνολικές επενδύσεις που αντιπροσωπεύουν μόνο 11% των παγκόσμιων επενδύσεων, ο βαθμός υπερεθνικής κυριαρχίας που εξασφαλίζουν οι χώρες αυτές είναι οριακός αν όχι μηδαμινός. Δηλαδή, οικονομικής κυριαρχίας (με βάση την δύναμη των πολυεθνικών που ελέγχουν), πολιτικό-στρατιωτικής δύναμης (με βάση τον έλεγχο που ασκούν στους μεγάλους διεθνείς πολιτικό-στρατιωτικούς οργανισμούς (ΟΗΕ, Κομισιόν, ΝΑΤΟ κ.λπ.), μιντιακής δύναμης (που εξαρτάται από τα ελεγχόμενα διεθνή ΜΜΕ) και πολιτιστικής δύναμης (με βάση τις βιομηχανίες παραγωγής διεθνούς κουλτούρας που ελέγχουν).

Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα σε σχέση με τον βαθμό εθνικής κυριαρχίας που απολαύουν, ο οποίος εξαρτάται από τον βαθμό οικονομικής αυτοδυναμίας τους καθώς και της εθνικής πολιτικό-στρατιωτικής και τεχνολογικής ισχύος τους. Η μόνη χώρα μεταξύ των χωρών BRICS με ένα απομεινάρι εθνικής κυριαρχίας ανάμεσά τους, δεδομένης της ισχυρής της στρατιωτικής, τεχνολογικής και εκπαιδευτικής βάσης, καθώς και των τεράστιων ενεργειακών πόρων της, είναι η Ρωσία. Έτσι, όχι μόνo οι BRICS είναι (εκτός Ρωσίας) εντελώς ενσωματωμένες στη ΝΔΤ, χωρίς να μοιράζονται οποιονδήποτε σημαντικό βαθμό υπερεθνικής κυριαρχίας (οικονομικής, πολιτικής, μιντιακής και πολιτιστικής δύναμης σε υπερεθνικό επίπεδο) αλλά ακόμη χειρότερα, η εθνική κυριαρχία τους είναι καταφανώς υποδεέστερη εκείνης της Ρωσίας.

Οι νέες σφαγές Υπερεθνικής Ελίτ και Σιωνιστών

Ιούλιος, 13 2014
116750083_01_356645c.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (13 Ιουλίου 2014)


 

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) ―βασικά οι ελίτ που ορμώνται από τις χώρες της «Ομάδας των 7», δηλ. ΗΠΑ, ΕΕ κ.λπ. και τα όργανά τους στη φασιστική Χούντα που εγκατέστησαν στο Κίεβο― από τη μια μεριά, και οι Σιωνιστές από την άλλη, αυτή τη στιγμή διεξάγουν νέες σφαγές στην Ουκρανία και τη Παλαιστίνη αντίστοιχα, οι οποίες χαρακτηρίζονται από πολλές σημαντικές ομοιότητες.

Η πρώτη ομοιότητα είναι ότι και οι δύο αυτές σφαγές στρέφονται βασικά ενάντια σε λαούς και όχι εμπόλεμους, όπως ασύστολα ψεύδονται οι σφαγείς. Δηλαδή, τον λαό της Ανατολικής Ουκρανίας που τόλμησε να μην αναγνωρίσει τη φασιστική Χούντα που τους επέβαλε η Υ/Ε, μέσα από ένα «πραξικόπημα από τα κάτω», το οποίο στη συνέχεια «νομιμοποίησε» με τις ψήφους των δυτικόφιλων Ουκρανών της Δυτικής Ουκρανίας (γνωστών για τη στήριξη των ναζιστών στον πόλεμο) που εξέλεξαν πρόεδρο ένα γνωστό κλεπτοκράτη πολυεκατομμυριούχο. Αντίθετα, οι πολίτες της Ανατολικής Ουκρανίας, η οποία αποτελεί τη βιομηχανική βάση της χώρας και του προλεταριάτου της, που μένει πιστό στα ιδεώδη και τις αξίες ης Σοβιετικής επανάστασης, απείχαν από την εκλογική παρωδία και ξεκίνησαν αντάρτικο με ελάχιστη βοήθεια από την Ρωσία που μέχρι σήμερα τηρεί βασικά παθητική στάση μπροστά στη σφαγή τους. Η αναπόφευκτη συνέπεια είναι εκατοντάδες θύματα που, ακόμη και με επίσημα στοιχεία, είναι στη μεγάλη πλειοψηφία τους άμαχοι πολίτες και γυναικόπαιδα. Αντίστοιχα, οι Σιωνιστές σφαγείς της Παλαιστίνης έχουν σκοτώσει μέσα σε τρεις μέρες 90 πολίτες, από τους οποίους σχεδόν οι μισοί είναι γυναικόπαιδα. Παρόλα αυτά συνεχίζουν την αμείλικτη σφαγή για να στηρίξουν το ρατσιστικό κράτος τους (που, από τη γένεσή του, θεμελιώθηκε στην εθνοκάθαρση ενός άλλου λαού) με δηλωμένο στόχο να αντιμετωπίσουν τον «θανάσιμο» κίνδυνο που διατρέχουν από τις ...στρακαστρούκες των Παλαιστινίων που μέχρι τώρα δεν έχουν ανοίξει ούτε μύτη Ισραηλινού!

H δεύτερη σημαντική ομοιότητα είναι ότι και οι δύο σφαγές έχουν, τουλάχιστον ως έμμεσο στόχο, την εθνοκάθαρση των δύο λαών (Ρωσσόφωνων στην Ουκρανία και Παλαιστινίων), μολονότι ο άμεσος στόχος είναι η ενσωμάτωση της Ουκρανίας στην ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης και η παγίωση του Ισραηλινού απαρτχάιντ αντίστοιχα. Η συστηματική προσπάθεια εθνοκάθαρσης προκύπτει όχι μόνο από το γεγονός ότι η σφαγή και στις δύο περιπτώσεις στρέφεται βασικά ενάντια σε λαούς, και όχι τους αντάρτες, αλλά και από το γεγονός ότι οι λαοί αυτοί χαρακτηρίζονται συλλήβδην ‘τρομοκράτες’ ή ‘υπάνθρωποι’. Και αυτό επειδή αγωνίζονται για το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης που το κατοχυρώνει ως πρωταρχικό δικαίωμα ακόμη και ο Καταστατικός Χάρτης του ΟΗΕ. Δεν είναι λοιπόν περίεργο ότι, όπως δήλωσε ανώτατο στέλεχος της Χούντας, οι μαζικά συλλαμβανόμενοι πολίτες στις ανακαταλαμβανόμενες περιοχές θα «φιλτράρονται» σε στρατόπεδα συγκέντρωσης για τις πεποιθήσεις τους και συνακόλουθη ανάλογη μεταχείριση. Είναι, όμως, ιστορικά δεδομένο ότι προϋπόθεση της επιτυχίας μιας εθνοκάθαρσης είναι η προηγούμενη τρομοκράτηση του λαού, η οποία τον εξαναγκάζει να εγκαταλείψει τις προγονικές εστίες του, όπως συνέβη με τους Παλαιστινίους από το 1948 μέχρι σήμερα, και όπως συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία, με τους εκατοντάδες χιλιάδες πρόσφυγες από την Ανατολική Ουκρανία προς τη Ρωσία. ...Συνέχεια »

Ο μύθος της ανερχόμενης Κινεζικής υπερδύναμης

Ιούλιος, 05 2014
images-china.jpg
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (6 Ιουλίου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

http://www.inclusivedemocracy.org/fotopoulos/greek/grE/gre2014/2014_07_0...

Ένας ευρύτατα καλλιεργούμενος μύθος από την Υπερεθνική Ελίτ (αλλά και την κοινοβουλευτική Χούντα που πρόσφατα βρήκε την... σωτηρία μας στις Κινεζικές επενδύσεις) είναι αυτός της Κινεζικής υπερδύναμης. Με αυτό τον τρόπο, η Υ/Ε συγκαλύπτει την πραγματική μονοπώληση της οικονομικής, πολιτικής και πολιτιστικής δύναμης στα χέρια της, ενώ συγχρόνως καλλιεργεί και τον παράπλευρο μύθο ενός δήθεν πολύ-πολικού κόσμου, που τον πιστεύουν ακόμη και οι Κινέζοι και οι Ινδοί! Όμως, σήμερα, ακόμη και η Ρωσία που έχει καλύτερες οικονομικές προϋποθέσεις από αυτές τις χώρες (λόγω του μεγαλύτερου βαθμού οικονομικής αυτοδυναμίας της), αλλά και πολιτικό-στρατιωτικές προϋποθέσεις (λόγω του Σοβιετικού παρελθόντος της), ανακαλύπτει ότι δεν έχει επιλογή παρά να υποκύπτει στις θελήσεις της Υ/Ε, η οποία μπορεί και τιμωρεί με οικονομικές κυρώσεις ακόμη και τον Πούτιν, όπως χθες τον Σαντάμ και τον Καντάφι (τους οποίους ήδη ξεφορτώθηκε) τον Ασσάντ και τους αγιατολλάδες.

Αυτό, φυσικά, ισχύει στον βαθμό που η Ρωσία θέλει να παραμένει μέλος της ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όπως επιβάλλουν οι θιασώτες της παγκοσμιοποίησης μέσα στην ελίτ της, που σήμερα φαίνεται είναι κυρίαρχοι σε σχέση με τους «εθνικιστές». Είναι, δηλαδή, τώρα ξεκάθαρο ότι εάν η Ρωσία δεν επανέλθει στην οικονομική αυτοδυναμία της ΕΣΣΔ, και δεν κόψει κάθε δεσμό με την παγκοσμιοποίηση και τους θεσμούς της (π.χ. ΠΟΕ) είναι καταδικασμένη να αποτελεί την «τσόντα» της Υ/Ε στην Ομάδα των «7+1», από την οποία μάλιστα την απέβαλαν πάλι, μέχρι να «συνετιστεί» ο Πούτιν που «αμάρτησε» με την συνένωση της Κριμαίας. Και αυτό, όταν η Υ/Ε ήδη ενσωματώνει πλήρως ολόκληρη την Ουκρανία στην ΕΕ και έχει ξεκινήσει σφαγή για την υπόταξη των αντιστεκόμενων εργατών στην Ανατολική Ουκρανία που μάχονται ενάντια σε έναν ολόκληρο στρατό και τις ειδικές δυνάμεις της Υ/Ε, με ελάχιστη βοήθεια από τη Ρωσία, της οποίας η ελίτ τρέμει τις δυτικές οικονομικές κυρώσεις,

Η Κίνα (όπως και η Ινδία) είναι χώρες με οριακό, αν όχι μηδενικό έλεγχο στην υπερεθνική (οικονομική, πολιτικοστρατιωτική, πολιτιστική, μιντιακή) δύναμη, γι’ αυτό βέβαια, και βασικά, αγνοούνται από τα κέντρα αποφάσεων στην Υ/Ε. Ο πελώριος πληθυσμός τους αποτελείται, από τη μια μεριά, από εκατοντάδες εκατομμύρια ανθρώπων στο όριο σχεδόν της επιβίωσης, και από την άλλη το «οικονομικό θαύμα» —που συναπαρτίζουν μερικές εκατοντάδες δισεκατομμυριούχων και οι (αναλογικά) μικρές, αλλά ιδιαίτερα καταναλωτικές και φιλοχρήματες, μεσαίες τάξεις τους που είναι συγκεντρωμένες σε μερικά αστικά κέντρα-βιτρίνες με τους ουρανοξύστες τους κ.λπ....Συνέχεια »

Η ολοκλήρωση της καταστροφής του Ιράκ από την Υ/Ε

Ιούνιος, 22 2014
isis-life1_wide-bc61f95de1e6fffc636659df67ccdcb767104223-s40-c85.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (29 Ιουνίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Μέσα στον ορυμαγδό του αποπροσανατολισμού από την Υπερεθνική Ελίτ (στον οποίο, όπως πάντα με τους πολέμους της, μετέχει σύσσωμη και η εκφυλισμένη “Αριστερά”) η πραγματική σημασία των γεγονότων στο Ιράκ θάβεται κάτω από τόνους αναληθών και ημί-αληθών ισχυρισμών. Στην πραγματικότητα, αυτό που συμβαίνει σήμερα στο Ιράκ δεν είναι ούτε θρησκευτικός πόλεμος μεταξύ Σουνιτών και Σιιτών, ούτε αντιτρομοκρατικός πόλεμος κατά των τζιχαντιστών (ISIS). Αντίθετα, η Υ/Ε μπήκε τώρα στην τελική φάση ολοκλήρωσης του σχεδίου καταστροφής των Αραβικών καθεστώτων που στηριζόντουσαν σε εθνικό-απελευθερωτικά κινήματα (Μπααθικά καθεστώτα στο Ιράκ και στη Συρία, Γκανταφικό καθεστώς στη Λιβύη) ή υποταγής τους στη ΝΔΤ (Ιράν). Ο βασικός στόχος ήταν η πλήρης ενσωμάτωσή τους στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Τα μέσα περιελάμβαναν από τη στρατιωτική εισβολή, μέχρι τους κτηνώδεις ΝΑΤΟικούς βομβαρδισμούς και «επαναστάσεις από τα κάτω».

Αυτόν τον στόχο τον είχε διακηρύξει ήδη από το 2003, στις παραμονές της εισβολής στο Ιράκ, η Charlene Barshefsky (εκπρόσωπος των ΗΠΑ στα θέματα Εμπορίου, σε άρθρο της με τον εύγλωττο τίτλο «η Μέση Ανατολή ανήκει στην παγκόσμια οικονομία» (Νew York Times, 22/2/2003). Όπως τόνιζε τότε, η Μέση Ανατολή είχε περισσότερα θεσπισμένα εμπόδια στο εμπόριο από οποιοδήποτε άλλο μέρος του κόσμου και, με την εξαίρεση του Ισραήλ και της Τουρκίας, 8 από τις 11 μεγαλύτερες χώρες της Μέσης Ανατολής ήταν εκτός της ΠΟΕ (Παγκόσμια Οργάνωση Εμπορίου) που έχει θεσπίσει η Υ/Ε για να επιβάλλει τους κανόνες της παγκοσμιοποίησης και κυρίως την ελευθερία κίνησης εμπορευμάτων. Ακόμη, oι ξένες επενδύσεις στο σύνολο σχεδόν του Μουσουλμανικού κόσμου ήταν σχεδόν όσες και στη Σουηδία. Δεν είναι, λοιπόν, περίεργο ότι το συμπέρασμα του άρθρου ήταν ότι «ο Μπους θα έπρεπε να εκμεταλλευθεί την ευκαιρία (της εισβολής) ώστε να συμπληρώσει τον πόλεμο ενάντια στη τρομοκρατία με την εισαγωγή του εμπορίου και της οικονομικής φιλελευθεροποίησης στη περιοχή...οι ΗΠΑ θα έπρεπε να καταστρώσουν μια ολοκληρωμένη μακροπρόθεσμη στρατηγική για να επανέλθει η Μέση Ανατολή στη παγκόσμια οικονομία». ...Συνέχεια »

Ο Ομπάμα και η ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης

Ιούνιος, 15 2014
arsenyiy-obama-400x267-300x267.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (15 Ιουνίου 2014)


ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Ο πρόσφατος λόγος του Ομπάμα, στη Στρατιωτική Ακαδημία του West Point, επιβεβαιώνει απόλυτα την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης, όπως την έχω περιγράψει επανειλημμένα από τη στήλη αυτή. Όπως τόνισε στο λόγο του ο εγκληματίας πολέμου (Λιβύη, τηλεκατευθυνόμενα αεροπλάνα-δολοφόνοι, Γκουαντάναμο κ.λπ.) και…Νομπελίστας Ειρήνης, «η Αμερική δεν αγωνίζεται απλά για τη σταθερότητα και την απουσία συγκρούσεων, ανεξάρτητα από κόστος. Αγωνίζεται επίσης για μια πιο διαρκή ειρήνη, που μπορεί να είναι μόνο το αποτέλεσμα της παροχής ευκαιριών και ελευθερίας παντού στο κόσμο». Με άλλα λόγια, μια πιο διαρκής ειρήνη μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο μέσα από την παγκόσμια επέκταση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, όπου οι ελεύθερες αγορές (κεφαλαίου, εμπορευμάτων και εργασίας) είναι το μαγικό ραβδί που μοιράζει ευκαιρίες και ελευθερία. Και για να μην αφήσει καμιά αμφιβολία εξήγησε ακόμη σαφέστερα τι εννοεί: «η στήριξη της Αμερικής στη δημοκρατία και στα ανθρώπινα δικαιώματα ξεπερνά τον ιδεαλισμό —στην πραγματικότητα αφορά την εθνική ασφάλεια. Οι πιο στενοί μας φίλοι είναι δημοκρατικές χώρες που είναι πολύ λιγότερο πιθανό να ξεκινήσουν πόλεμο σε σχέση με τα μη δημοκρατικά καθεστώτα. Οι ελεύθερες και ανοικτές οικονομίες έχουν καλύτερη αποδοτικότητα και γίνονται τελικά αγορές για τα προϊόντα μας. Ο σεβασμός στα ανθρώπινα δικαιώματα είναι το αντίδοτο στην αστάθεια και τις αδικίες που τροφοδοτούν τη βία και τη τρομοκρατία».