Skip to main content
ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΙΣ
ανακοίνωση

ΜΕ.Κ.Ε.Α ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ: Η μη ρήξη με την ΕΕ σημαίνει εθνική καταστροφή και εθελοδουλεία

Ιούνιος, 21 2015
EE Μέτωπο ΜΕΚΕΑ κάψιμο σημαίας Βουλή

ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ (ΜΕ.Κ.Ε.Α.)

21 IOYNIOY 2015

Άμεση έξοδος από την ΕΕ και οικονομική αυτοδυναμία για την εθνική κυριαρχία και την κοινωνική απελευθέρωση

  1. Το συστηματικό και έντεχνα προετοιμασμένο μακρόπνοο σχέδιο των ξένων ελίτ (Υπερεθνική Ελίτ και η Ευρωπαϊκή συνιστώσα της), σε αγαστή σύμπνοια με την ντόπια ελίτ, για τη Μεξικανοποίηση της χώρας και την πλήρη υποταγή του Ελληνικού λαού που τόλμησε ν’ αντισταθεί στα σχέδια της ―όπως φάνηκε ήδη με τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία― σήμερα ολοκληρώνεται.
  2. Η γενική επίθεση εκδηλώθηκε ήδη από την αρχή της δεκαετίας, όταν εξαπατήθηκε ο Ελληνικός λαός να ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ που ήδη από τη δεκαετία του ‘80 είχε δείξει τι πραγματικό ρόλο έπαιζε, όταν «ξέχασε» τις δεσμεύσεις του ιδρυτού του να βγάλει την Ελλάδα από την ΕΕ και ΝΑΤΟ ― «το ίδιο συνδικάτο». Το 2009 εξέλεξε, με άλλη παραπλάνηση αυτή τη φορά («λεφτά υπάρχουν») το ΠΑΣΟΚ με τον ύποπτο Γιωργάκη, που φρόντισε να βάλει την Ελλάδα στο ληστρικό ΔΝΤ και να εφαρμόσουν τις πιο ληστρικές πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί ποτέ σε Ευρωπαϊκή χώρα για την απομύζηση ―όχι βέβαια των ελίτ και των βολεμένων που σήμερα ουρλιάζουν να μη φύγουμε από την ΕΕ― αλλά των λαϊκών στρωμάτων. Στόχος: η πλήρης ενσωμάτωση της χώρας στην ΝΔΤ της νεοφιλεύθερης παγκοσμιοποίησης και η ολοκληρωτική πολιτική υποταγή του Ελληνικού λαού στα κελεύσματα της Υπερεθνικής ελίτ.
  3. Στη συνέχεια, όταν τα παραδοσιακά κόμματα εξουσίας (ΠΑΣΟΚ & ΝΔ) εφθάρησαν ανεπανόρθωτα, έβαλαν σε εφαρμογή μεγαλεπήβολο σχέδιο για την κατάπνιξη κάθε αντιστασιακής φωνής που απαιτούσε άμεση έξοδο από ΕΕ, ΝΑΤΟ και τη ΝΔΤ γενικότερα, είτε προερχόταν από τον πατριωτικό χώρο γενικά (όπως συμβαίνει σήμερα σε όλη την Ευρώπη) είτε από την Αριστερά. Όσον αφορά την Αριστερά ειδικότερα, οι ελίτ ήξεραν ότι η αντισυστημική και συνεπής αντι-ΕΕ Αριστερά του ΚΚΕ δεν επρόκειτο να ηγηθεί ενός νέου ΕΑΜ, που σήμερα ήταν η μόνη λύση για να βγούμε από την καταστροφή, αλλά αντίθετα θα συνέχιζαν να παλεύουν για «σοσιαλισμό τώρα» ―θέση που αν είχε υιοθετηθεί από το ΕΑΜ η Ελλάδα δεν θα είχε απελευθερωθεί ποτέ από τον ίδιο τον λαό της, αλλά θα περίμενε τους δυτικούς συμμάχους μας να απελευθερωθεί, οι οποίοι βέβαια θα επέβαλαν ακόμη ευκολότερα τα σχέδια τους για τη μεταπολεμικη Ελλαδα, τα οποία τελικά επέβαλαν, όχι χωρίς ευθύνη του ΚΚΕ. Όμως ένας εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας μπορεί να είναι νικηφόρος μόνο όταν κάθε πατριώτης, αριστερός, δεξιός, κομμουνιστής ή χριστιανός παλέψει για την εθνική απελευθέρωση, σαν πρώτο βήμα για τη κοινωνική απελευθέρωση.
  4. Σήμερα μόνο οι βολεμένοι, οι εγκληματικά απληροφόρητοι, ή οι βαλτοί δεν καταλαβαίνουν ότι η Ελλάδα έχει χάσει κάθε εθνική κυριαρχία αφού δεν ελέγχει την οικονομία της ούτε καν το νόμισμα της, όπως αποδείχθηκε περίτρανα μετά το 2010 και ιδιαίτερα μετά την εκλογή ΣΥΡΙΖΑ. Όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έθεσε ποτέ θέμα εθνικής κυριαρχίας, αλλά απλά έβαζε διάφορες δήθεν «κόκκινες γραμμές» για την προστασία εισοδημάτων, συντάξεων κ.λπ. που ΗΞΕΡΕ ότι μέσα στην ΕΕ, χωρίς εθνική κυριαρχία, δεν είχε καμιά δυνατότητα να τις επιβάλλει, με βάση ψευτο-επιχειρήματα δήθεν «μαρξιστών» και «αριστερών» οικονομολόγων και τυχοδιωκτών πολιτικάντηδων ότι αρκούσε να «τρομάξουμε» τις ελίτ με την πιθανότητα να βγούμε από το Ευρώ για να δεχτούν κατάργηση της λιτότητας. Εντούτοις, η λιτότητα είναι βασικό σύμπτωμα της νεοφιλεύθερης παγκοσμιοποίησης και όχι απλά μια «κακή πολιτική» των ελίτ, όπως διακηρύσσουν άσχετοι με τη σημασία της παγκοσμιοποίησης, αλλά και κάποιοι που συνειδητά παραπλανούν. Γι’αυτό και κάθε χώρα ενσωματωμένη στη διεθνοποιημένη οικονομία της αγοράς εφαρμόζει, σε διάφορους βαθμούς, πολιτικές συμπίεσης του κόστους παραγωγής (εργατικό κόστος, φόροι επιχειρήσεων, κ.λπ.).
  5. Έτσι αύριο ο ΣΥΡΙΖΑ θα δώσει την έγκριση του για την ουσιαστική συνέχιση των μνηνομιακών πολιτικών, αφού εγκατέλειψε στη πραγματικότητα όλες τις «κόκκινες γραμμές του» εκτός από δύο: ένα δήθεν αναπτυξιακό πακέτο, μαζί με μια υπόσχεση για ελάφρυνση του Χρέους. Όμως οι δύο αυτές κόκκινες γραμμές είναι απάτη αφού το μεν αναπτυξιακό πακέτο σημαίνει περισσότερο ξεπούλημα του κοινωνικού μας πλούτου μέσω ιδιωτικοποιήσεων στις ξένες ελίτ, ενώ η ελάφρυνση του Χρέους απλά θα σημαίνει την διαιώνιση του (και επομένως και της εξάρτησης του Ελληνικού λαού), με αντάλλαγμα χαμηλότερους τόκους μετά από κάποιο «κούρεμα» στο μέλλον, τη στιγμή που η μόνη βέβαια πραγματική λύση θα ήταν η μη αναγνώριση από εμάς του Χρέους αφού βέβαια ήταν οι ελίτ που έκαναν (και κυρίως οφελούνταν από) τα δάνεια και όχι τα λαϊκά στρώματα που είδαν τη παραγωγή μας να συρρικνώνεται και τις δουλειές τους να χάνονται, ενώ οι κυβερνήσεις συνέχιζαν τα δάνεια για να συγκαλύψουν τη συντελούμενη οικονομική καταστροφή.
  6. Είναι δηλαδή ακριβώς η ένταξη μας στην ΕΕ (δηλαδή η εσωμάτωση μας στην παγκοσμιοποιημένη οικονομία της αγοράς που μας επέβαλε το άνοιγμα και απελευθέρωση των αγορών) που είναι η αιτία της οικονομικής μας καταστροφής και όχι το Χρέος (όπως παραπλανητικά διέδιδαν πολλοί στην «Αριστερά» μας), το οποίο όμως είναι απλά το σύμπτωμα της. Ήταν η ένταξη μας στη ΕΕ που κατέστρεψε την αγροτική μας παραγωγή και τη σχετική αυτοδυναμία που είχαμε σε αγροτικά προϊόντα. Και ήταν η ίδια ένταξη που κατέστρεψε και την στοιχειώδη βιομηχανική παραγωγή (χαλυβουργεία, ναυπηγεία, κ.λπ.) ενώ τώρα θα ξεπουληθούν και τα λιμάνια, αεροδρόμια, συγκοινωνίες, επικοινωνίες, κ.λπ. και εμείς θα περιοριστούμε βασικά στον ρόλο των γκαρσονιών της Ευρώπης, όπως ήταν πάντα το σχέδιο των ελίτ.
  7. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως φρόντισε ώστε οι εκλογές του Γενάρη 2015 να αποκλείσουν με κάθε τρόπο το θέμα της ένταξης μας στην ΕΕ και γι’αυτό μιλούσε απλά για κάποια συμπτώματα της καταστροφής (μνημονιακές πολιτικές λιτότητας κ.λπ.) που υποτίθεται θα καταργούσε ερχόμενος στην εξουσία, πράγμα που όπως καταγγείλαμε από την αρχή της κρίσης ήταν μια σαφής ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ, χειρότερη από αυτή του Αντρέα Παπανδρέου το 1981, ή του γιου του, Γιωργάκη, το 2010. Έτσι αυτοδεσμεύτηκε μόνο για την κατάργηση των πολιτικών αυτών, με συνέπεια σήμερα να μπορούν να βγαίνουν όλα τα πολιτειακά όργανα, από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι τον …Αρχιεπίσκοπο να διακηρύσσουν ότι δεν υπάρχει καμιά εντολή για ρήξη και ότι επομένως η παραμονή μας στην ΕΕ είναι πατριωτικό καθήκον, ενώ κάποιοι Ευρωφασίστες πολιτικάντηδες δεν διστάζουν ν’ απειλούν και με Γουδί όποιον μιλά για ρήξη, σε μια θρασύτατη αντιστροφή ρόλων! Και φυσικά μόνο στην Ουκρανία και ίσως την Ουγκάντα μπορούν τα πολιτειακά όργανα να επεμβαίνουν έτσι ωμά σε κρίσιμα και σαφώς πολιτικά θέματα. Ακολουθούμενοι βέβαια από τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, ακόμη και την ακραιφνή «σοσιαλίστρια» διοικητή της Εθνικής Τράπεζας, χωρίς να διανοείται καν ο ΣΥΡΙΖΑ να τους απολύσει πάραυτα και να τους στειλει να υπηρετήσουν τα αφεντικά τους στις Βρυξέλλες!
  8. Το πόσο «πατριωτικό καθήκον» όμως είναι η παραμονή μας στην ΕΕ (την οποία στηρίζουν ακόμη και «εθνικιστές-μαϊμούδες» που τους βραβεύει ακόμη και η …Ακαδημία!), δήθεν για να σωθούμε από την Τουρκία, φάνηκε καθαρά από τη τύχη της Κύπρου. Είμασταν βέβαια μέσα στο ΝΑΤΟ το 1974 όταν έγινε η Τουρκική εισβολή και δεν κουνήθηκε κανένας από τους «συμμάχους» μας (που σήμερα είναι και όλοι «εταίροι» μας) να σταματήσουν την εισβολή. Και όχι μόνο. Ενώ αρκούσε μια δήλωση τους ότι τα σύνορα της ΕΕ είναι απαραβίαστα για να σταματήσει κάθε Τουρκική ή άλλη απειλή, όλα αυτά τα χρόνια οι «εταίροι» μάς «βοηθούσαν» να διατηρούμε αμυντικές δαπάνες που κανένας άλλος μικρός λαός δεν μπορεί ν’ αντέξει. Όλα αυτά βέβαια με το αζημίωτο, αφού όπως αποκάλυψαν πρόσφατα ακόμη και οι συντηρητικοί Ταιμς του Λονδίνου με αυτό τον τρόπο η κραταιά Γερμανία καλύπτει το 1/5 των εξαγωγών της σε πολεμικούς εξοπλισμούς, ενώ μετά μας κατηγορούσε από πάνω ότι έχουμε μεγάλο έλλειμμα στο Ισοζύγιο Πληρωμών!
  9. Όμως η έξοδος από την ΕΕ θα μας έδινε τη δυνατότητα να ασκήσουμε μια πραγματικά εθνική πολιτική, εγκαταλείποντας τους «συμμάχους» μας στο ΝΑΤΟ και αναπτύσσοντας πραγματικές συμμαχικές σχέσεις με τους λαούς που παλεύουν σήμερα για τη δική τους εθνική ανεξαρτησία, όπως ο Ρωσικός. Φυσικά η Ρωσική ηγεσία δεν αποτελείται από κρετίνους για να μας δώσει βοήθεια όταν εμείς δεν διανοούμαστε να φύγουμε από την ΕΕ, (όπως ξεκαθάρισε ο ΣΥΡΙΖΑ στη Μόσχα), αφού αυτό θα ισοδυναμούσε με έμμεση από μέρους τους ενίσχυση της ΕΕ και της Υ/Ε που ήδη βρίσκεται σε ψυχρό ή ημι-θερμό πόλεμο με τη Ρωσία. Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε («κατά λάθος»;) ν’ απογοητεύσει τον λαό ακόμη και για τη δυνατότητα αλλαγής των γεωπολιτικών μας σχέσων που είναι όμως απαραίτητη προυπόθεση για να μπορέσουμε να επιβιώσουμε στον λυσσασμένο πόλεμο που θα μας κήρυσσε η Υ/Ε αν τολμούσαμε να προχωρήσουμε σε ρήξη.
  10. Σήμερα, με την ψευτο-εντολή που υφάρπαξε ο ΣΥΡΙΖΑ για αγώνα κατάργησης των πολιτικών λιτότητας …μέσα στην ΕΕ, και με τη βοήθεια πληρωμένων (ισως και από την ίδια την ΕΕ) και στημένων ψευτο-δημοσκοπήσεων που εμφανίζουν τον λαό σαν ένα λαό ηλιθίων μαζοχιστών, ο οποίος όταν έχει υποστεί στο πετσί του τι σημαίνει ΕΕ με χιλιάδες ν’ αυτοκτονούν από την απελπισία, να θέλει με συντριπτική μάλιστα πλειοψηφία,να παραμείνει στην ΕΕ. Ακόμη και οργανώνοντας μάλιστα και …«Μαιντάν» στο Σύνταγμα ―και ξέρουμε βέβαια ποιος και πώς οργάνωσε το αντίστοιχο Μαιντάν στην Ουκρανία και πού κατέληξε. Οι ψευτο-διαπραγματεύσεις τελειώνουν αύριο, ενώ ακόμη και η σκέψη για ρήξη είναι απο γελοία μέχρι ύποπτη. Πραγματική ρήξη προϋποθέτει: α) πρώτον, προετοιμασία του λαού από καιρό για τον ρόλο της ΕΕ στην Ελληνική καταστροφή, β) δεύτερον, τεχνική προετοιμασία για την αντιμετώπιση των μεταβατικών προβλημάτων, εφόσον βέβαια αποτελεί μαύρη προπαγάνδα αγυρτών ότι η επάνοδος στο εθνικό νόμισμα αποτελεί καταστροφή όταν υπάρχουν όλες οι λύσεις για την αντιμετώπιση των μεταβατικών προβλημάτων ―ανάλογες περιπτώσεις άλλωστε υπάρχουν πολλές στην Ιστορία―, και γ) τρίτον, αλλαγή των γεωπολιτικών συσχετισμών ΠΡΙΝ τη ρήξη. Σήμερα καμιά από τις βασικές αυτές προυποθέσεις δεν ικανοποιείται ΜΕ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΙΔΙΟΥ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ και των μπαρουφολόγων «αριστερών» οικονομολόγων και πολιτικάντηδων που τον απαρτίζουν.
  11. Είναι λοιπόν απόλυτα βάσιμη η υποψία ότι αν γίνει αύριο συμφωνία για την ουσιαστική συνέχιση των μνημονιακών πολιτικών, ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδεικνυόταν σαν μια εξ αρχής οργανωμένη από τις ελίτ παρένθεση, ώστε να καλυφθεί και με «αριστερό» μανδύα η ολοκλήρωση της Ελληνικής καταστροφής.
  12. Η μόνη επομένως λύση σήμερα είναι η δημιουργία «από τα κάτω» ενός Μετώπου για την Κοινωνική και Εθνική απελευθέρωση (βλ. Έκκληση ΜΕΚΕΑ) και καλούμε κάθε πατριώτη να συμβάλλει στη δημιουργία τοπικών λαϊκών επιτροπών σε κάθε γωνιά της Ελλάδος για το κτίσιμο αυτού του Μετώπου. Αυτός είναι ο ΜΟΝΟΣ τρόπος για την έξοδο από την καταστροφή και το σταμάτημα του εξανδραποδισμού μας σαν Λαού. Είναι δύσκολος αγώνας και μακρόχρονος ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΠΙΛΟΓΗ!
ανακοίνωση

ΟΙ ΣΚΟΥΡΙΕΣ, Η ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΞΟΡΥΞΗΣ ΧΡΥΣΟΥ

Απρίλης, 11 2015
skouries_15-2-2015_2 (2).jpg

ΠΡΟΣ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (ΜΕ.Κ.Ε.Α)

Δεν είναι η πρώτη φορά που οι ανορθολογισμοί του πιο άδικου οικονομικού συστήματος στην κατανομή των πόρων, αυτό της οικονομίας της «ελεύθερης» αγοράς, στρέφουν ένα κοινωνικό κομμάτι εναντίον ενός άλλου (π.χ. αγροτικά μπλόκα και φορτηγατζήδες) .

Η πιο συνηθισμένη κατηγορία που προσάπτεται εναντίον των εργαζομένων στην εξορυκτική εταιρία – και τώρα αναμασάται από «αριστερά» στόματα…- είναι ότι ξεπουλήθηκαν σε αυτήν για μια θέση εργασίας, ότι τους νοιάζει μόνο το προσωπικό βόλεμα, ότι αποτελούν τον «ιδιωτικό στρατό» της εταιρείας κλπ… Οι κατηγορίες αυτές ωστόσο κινούνται στα πλαίσια της συκοφαντίας και κάθε συκοφαντία αποσκοπεί στη παραπλάνηση από την πραγματικότητα για την εξυπηρέτηση συμφερόντων. Είναι συκοφαντία γιατί το να αγωνίζεσαι να εχεις δουλειά αύριο δε σε κάνει τσιράκι της εταιρείας τη στιγμή που κανένα πολιτικό προσωπικό δε διαννοείται να πετάξει έξω τις ιδιωτικές εταιρείες και το πλιάτσικο που συντελείται στους πόρους της χώρας δίνοντας διαφορετικό στόχο και χαρακτήρα στην εργασία των μετταλείων. Είναι αποπροσανατολισμός, γιατί ούτε η «αριστερή» κυβέρνηση δε θα διανοηθεί να εθνικοποιήσει τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους προσπαθώντας να αναδιαρθρώσει τη παραγωγική δομή δίνοντας λύση στην ανεργία και γι αυτό ο χαρακτηρισμός των εργαζομένων των σκουριών ως άνω αποτελεί για τους αφελείς το καλύτερο φύλο συκής για την φίλο-ΕΕ «αριστερά».

Αν οι κάτοικοι της ανατολικής Χαλκιδικής δε συνειδητοποιήσουν ότι απώτεροι λόγοι που έχουν δημιουργήσει τη συγκεκριμένη αντιπαλότητα μεταξύ τους είναι κοινοί τόσο για την περιβαλλοντική καταστροφή, όσο και για τον πέλεκυ της ανεργίας, οποιαδήποτε «λύση» εντός του οικονομικού συστήματος που προάγει το δόγμα «ανάπτυξη ή θάνατος» (προς όφελος των μεγαλοκαρχαριών φυσικά!) είναι καραμπινάτη αυταπάτη.

Όμως το δόγμα «ανάπτυξη ή θάνατος» έχει τις πολιτικές και οικονομικές εκφράσεις του και την πρακτική υλοποίηση του. Αυτό σημαίνει απλά ότι από την στιγμή που η χώρα μας εντάχθηκε στην ΕΟΚ, αναγκαστικά θα ακολουθούσε τα οικονομικά και πολιτικά πλάνα που χάρασσαν οι ισχυρές οικονομικά χώρες της Κοινότητας. Η εφαρμογή των πλάνων αυτών είχε σαν αποτέλεσμα το τσαλαπάτημα του βίου του λαού μας, την απώλεια της εθνικής κυριαρχίας της χώρας μας αλλά και την απομάκρυνση κάθε πιθανότητας να αποκτήσει οικονομική αυτοδυναμία, καταντώντας πρεζάκι δόσεων χρηματικών δανείων.

Γι’ αυτό και ήταν αναπόφευκτη η σύνθλιψη των εργασιακών δικαιωμάτων, η φτωχοποίηση του λαού μας, η οργιώδης ανεργία, το βιοποριστικό στύψιμο, το ξεπούλημα του εθνικού πλούτου σε εταιρίες όπως η Ελντοράντο, η περιβαλλοντική καταστροφή.

Θα μπορούσε όμως να υπάρξει λύση ; Κατ’ αρχάς είναι τουλάχιστον εξοργιστικό ένας τόσο προσοδοφόρος πόρος όπως ο ορυκτός μας πλούτος να ξεπουλιέται σε ξένες εταιρίες και να καρπώνονται αυτές τη μερίδα του λέοντος.

Η λύση θα βρισκόταν μόνο στην περίπτωση εφαρμογής εκτεταμένων εθνικοποιήσεων βασικών παραγωγικών τομέων και μονάδων της οικονομίας με παράλληλη μονομερή άμεση έξοδο της χώρας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, υποχρέωση δασμών στις εισαγωγές και επιστροφή στο εθνικό νόμισμα. Σε αυτό το πλαίσιο, η εθνικοποίηση των ορυχείων της Χαλκιδικής δίνει μια εκ διαμέτρου αντίθετη σημασία και βαρύτητα από την σημερινή στην συνέχιση της λειτουργίας αυτού του πλουτοπαραγωγικού πόρου. Τα κοιτάσματα χρυσού της χαλκιδικής δεν έχουν να κάνουν μόνο με τη συνέχιση ή όχι στην εργασία κάποιων εργαζομένων εκεί, αλλά με την διαδικασία ανοικοδόμησης της οικονομικής αυτοδυναμίας της χώρας και κατ επέκταση την αντιμετώπιση των πρωτόγνωρων επιπέδων ανεργίας παν-Ελλαδικά και όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο. Και αυτό γιατί παρόμοιοι πλουτοπαραγωγικοί πόροι όπως της χαλκιδικής αλλά και άλλοι δυνητικά αποτελούν τη βάση στήριξης της εγχώριας οικονομίας έξω από τα πλαίσια της παγκοσμιοποίησης και εθνικού νομίσματος.

Στα εθνικοποιημένα μεταλλεία οι συνελεύσεις εργατών και πολιτών θα έπαιζαν σημαντικό ρόλο για τον τρόπο λειτουργίας τους, όσον αφορά την ασφάλεια και τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις ώστε να ελαχιστοποιούνται ή και να εξαφανίζονται ακόμα και όχι όπως σήμερα να γίνονται τα πιόνια στα διάφορα παιχνίδια ψευτο οικολόγων και «αριστερών» με …χαρτοφυλάκια και μετοχές σε ιδιωτικές εταιρείες εξόρυξης και στα τουριστικά φιλέτα της Χαλκιδικής.

- ΕΝΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΤΗΣ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ

-ΑΜΕΣΗ ΕΞΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΑΚΥΡΩΣΗ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΔΑΝΕΙΑΚΩΝ ΣΥΜΒΑΣΕΩΝ, ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΟΛΟΚΛΗΡΟΥ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟ ΧΤΙΣΙΜΟ ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ (ΜΕΚΕΑ)

 

Υ.Γ. Μια άλλη επιπλοκή της άνωθεν κατάστασης έχει να κάνει με αυτό που αποκαλείται «αριστερά»....Συνέχεια »

ανακοίνωση

ΕΘΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ Ή ΟΛΟΚΛΗΡΩΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΗ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ;

Γενάρης, 23 2015
IMG_20130501_125608-300x336 (1).jpg

 

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΜΕ.Κ.Ε.Α. [ΜΕΤΩΠΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ] ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΚΡΙΣΙΜΩΝ ΕΚΛΟΓΩΝ

 

 

 PDF εκτυπώσιμο 4 σελίδες

Οι εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έχουν κρίσιμη σημασία όσον αφορά την ολοκλήρωση της διαδικασίας μετατροπής της χώρας σε προτεκτοράτο της Υπερεθνικής Ελίτ και της συνακόλουθης οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής της μεγάλης πλειοψηφίας του ελληνικού λαού.

Μετά και τις τελευταίες εξελίξεις δημιουργίας ψευτοκομματιδίων από την οικονομική, πολιτική και μιντιακή ελίτ (ΠΟΤΑΜΙ, ΚΙΔΗΣΟ) που ιδιαίτερα το πρώτο είναι πολύ επικίνδυνο για τον ρόλο που του ανάθεσαν από τη στιγμή που το δημιούργησαν οι ελίτ (το κόμμα του Γιωργάκη το έχουν καταλάβει όλοι ότι είναι της πλάκας και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα μπει καν στη Βουλή) διαμορφώνονται δύο βασικοί πόλοι, οι οποίοι εκφράζουν την ίδια θεμελιακή αρχή της παραμονής μας στην ΕΕ και την Ευρωζώνη και δημιουργούν ψευτο-αντιθέσεις στο θέμα των πολιτικών λιτότητας ή των μνημονίων παλαιότερα. Ο στόχος είναι οι δύο αυτοί πόλοι να εναλλάσσονται στην εξουσία εκφράζοντας τα ίδια συμφέροντα των ντόπιων και ξένων ελίτ για τις ανοικτές και απελευθερωμένες αγορές που έχουν καταστρέψει τη παραγωγή μας από τότε που μπήκαμε στην ΕΕ και στύψει την εργατική μας δύναμη, ενώ με την ευκαιρία της κρίσης του Χρέους (αναπόφευκτη συνέπεια της καταστροφής της παραγωγής μας) μας εξανάγκασαν να καταστρέψουμε και όποια νοσοκομεία, σχολεία ή Πανεπιστήμια διαθέταμε, οδηγώντας τελικά όλα στην ιδιωτικοποίηση, όπως και τον φυσικό μας πλούτο που ξεπουλιέται. Οι διαφορές τους είναι κάτι σαν τις διαφορές Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών στις ΗΠΑ, όπου κανένας δεν θα διανοείται να θίγει τα θεμέλια του συστήματος (ΕΕ, Ευρωζώνη κ.λπ.) αλλά θα ασχολούνται μόνο με το ποιος θα είναι περισσότερο υπέρ των επιχειρήσεων και ποιός υπέρ του «λαού».

Ο ένας πόλος είναι ο γνωστός πόλος νεοφιλεύθερων και σοσιαλφιλελεύθερων που μας κυβέρνησε από το ξέσπασμα της κρίσης (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ) με πιθανούς «συμμάχους» (ΔΗΜΑΡ, ΛΑΟΣ κ.λπ.) ο οποίος θα αγωνίζεται για το καλό της επιχειρηματικής πρωτοβουλίας και ο άλλος ο «αριστερός» πόλος ― που θα αντικαταστήσει το εντελώς φθαρμένο πια ΠΑΣΟΚ που πετιέται σαν στυμμένο λεμόνι ― θα αγωνίζεται για το καλό του λαού (ΣΥΡΙΖΑ) με πιθανούς συμμάχους (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, ΣΧΕΔΙΟ Β, ΕΠΑΜ κ.λπ.). Είτε ο ένας κυβερνά είτε ο άλλος, η ΕΕ θα μένει στο απυρόβλητο (έστω και αν κάποιοι πιο ζωηροί μιλούν για έξοδο από το Ευρώ, η οποία όμως ποτέ δεν θα γίνει αν δεν συμφωνήσουν τα αφεντικά μας στην ΕΕ). Η χειρότερη περίπτωση τσόντας όμως είναι αναμφισβήτητα το ΠΟΤΑΜΙ που είναι καθαρό προϊόν του συστημικού σωλήνα και των μίντια με επικεφαλής μια τηλεοπτική περσόνα και στελεχώνεται από βολεμένους τεχνοκράτες κ.λπ. που διψούν για ευρεία κοινωνική προβολή και τα συνάδοντα προνόμια. Και είναι η χειρότερη περίπτωση γιατί αυτοί μπορούν να πηγαίνουν είτε με τον ένα πόλο είτε με τον άλλο αφού δεν έχουν το παραμικρό πρόγραμμα να επιδείξουν πέρα από την πλήρη υποταγή σε ό,τι ζητήσουν τα ξένα αφεντικά μας στην ΕΕ, το ΝΑΤΟ κ.λπ. Γι’αυτό άλλωστε οι ελίτ έφτιαξαν αυτό το άθλιο κατασκεύασμα που παριστάνει το κόμμα....Συνέχεια »

ανακοίνωση

ΠΕΡΙ ΕΝΟΠΛΟΥ ΑΓΩΝΑ

Δεκέμβρης, 24 2014
nikos1416329156-420x470.jpg

Με αφορμή το τελευταίο κείμενο του Νίκου Μαζιώτη θα θέλαμε να κάνουμε ορισμένα σχόλια.

Όπως συμβαίνει συνήθως με τα μέλη του Επαναστατικού Αγώνα (ΕΑ), ο Μαζιώτης "δανείζεται" πολλά σημεία της ορολογίας και της ανάλυσης της Περιεκτικής Δημοκρατίας , την οποία όμως επί τοις ουσίας ακυρώνει  στην προσπάθειά του να την προσαρμόσει στις αντιλήψεις του περί ένοπλου αγώνα.

Θεωρούμε θετικό το ότι αντιλαμβάνεται σε σημαντικό βαθμό τις αιτίες που έχουν φτάσει τα λαϊκά στρώματα σε αυτό το σημείο, καθώς και τους στόχους που πρέπει να τεθούν για την έξοδο από την κρίση. Σε ολόκληρο τον «αναρχικό» χώρο, που ασχολείται αποκλειστικά με ατομικά δικαιώματα ή μαγειρέματα και πανηγύρια, και ένα μεγάλο κομμάτι του έχει καταντήσει «ουρά» της εκφυλισμένης «αριστεράς» αντί με θέματα όπως η παγκοσμιοποίηση και η ΕΕ,  μόνο τα μέλη του ΕΑ είναι αρκετά συνειδητοποιημένα, σε σημείο που θα μπορούσαν να γίνουν πραγματικά επικίνδυνα για το σύστημα.

Δυστυχώς όμως ο Μαζιώτης προτάσσει το αντάρτικο πόλης ως μεταβατική στρατηγική, ευνουχίζοντας εντελώς την ανάλυση που αντιγράφει από την Περιεκτική Δημοκρατία, παραμερίζοντας εγκληματικά το ζήτημα: πώς δημιουργείται ένα μαζικό συνειδητοποιημένο πολιτικό υποκείμενο που θα αγωνιστεί για την ανατροπή της διεθνοποιημένης καπιταλιστικής οικονομίας και την εγκαθίδρυση ενός δημοκρατικού/ελευθεριακού συστήματος. Εκτός πια αν κάποιοι πιστεύουν ότι φωνάζοντας «επανάσταση» και «ένοπλος αγώνας» θα προέλθει και το μαζικό κίνημα να τους ακολουθήσει. Εκτός όμως ότι είναι τραγικά αστείο κάτι τέτοιο να υποστηρίζεται ειδικά σήμερα, καμία επανάσταση ακόμη και στη περίοδο της νεωτερικότητας δεν ξεκίνησε αν δεν υπήρχε –σε μεγάλο ή μικρό βαθμό – πολιτικό πρόταγμα που ήδη το ακολουθούσαν κομμάτια του πληθυσμού.  Ποιος λοιπόν θα κάνει την ένοπλη κοινωνική επανάσταση σήμερα? Είναι τυχαίο που μεταπολεμικά δεν έχει υπάρξει ούτε μια επανάσταση πουθενά σε ολόκληρο τον κόσμο? Φυσικά δεν είναι «τυχαίο», διότι η αποτυχία των παραδοσιακών αντισυστημικών προταγμάτων δεν κρίθηκε σε λεπτομέρειες αλλά επί της ουσίας της ανάλυσης, της πολιτικής πρότασης και της στρατηγικής τους. Και αν το ελευθεριακό και κομουνιστικό πρόταγμα απέτυχαν ακόμα και στην περίοδο της προ-παγκοσμιοποιητικής εποχής, η διεθνοποίηση της καπιταλιστικής οικονομίας ήρθε να κάνει ρημαδιό το «εργατικό υποκείμενο» που βρισκόταν στο κέντρο της ανάλυσης και της τακτικής και του κομουνιστικού και ελευθεριακού σοσιαλισμού, αλλά ακόμη περισσότερο έδειξε ότι κανένα πολιτικό πρόταγμα πλέον δεν πρόκειται να αναδυθεί εφόσον η στρατηγική του είναι ανίκανη να αμφισβητήσει στη πράξη τους μηχανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. ...Συνέχεια »

ανακοίνωση

ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ ΓΙΑ ΑΥΤΟΝΟΜΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ - ΠΩΣ;

Δεκέμβρης, 09 2014
foithtes simaia ee2.jpg

Το πρόσφατο κύμα καταλήψεων σε σχολεία και σχολές έρχεται ως φυσικό αποτέλεσμα της ουσιαστικής απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης με σκοπό την πλήρη αγοραιοποίησή της, όπως άλλωστε έχει τραγικά συρρικνωθεί κάθε τομέας κοινωνικών παροχών – υγείας, συντάξεων κλπ…

Όσον αφορά την προοπτική – αλλά ακόμα και τη δυναμική –  των κινητοποιήσεων είναι αναγκαίο να επισημάνουμε κάποια σημαντικά σημεία εφόσον μας ενδιαφέρει η πιθανότητα θετικών αποτελεσμάτων παρόμοιων αγώνων. Μπορούμε να πούμε λοιπόν ότι η εκπαιδευτική κοινότητα  δεν έχει αποκρυσταλλώσει ένα σαφή πολιτικό Λόγο που να συνδέει τα αιτήματα των φοιτητών με το οικονομικό-πολιτικό πλαίσιο που ορίζει τον ίδιο το «χαρακτήρα» της  παιδείας και αυτό έχει να κάνει κατά τη γνώμη μας με τρεις βασικούς αλληλένδετους παράγοντες:

  1. Το ότι παρότι οι πρόσφατες κινητοποιήσεις έρχονται ως συνέχεια ενός μακρύ αγώνα σε βάθος χρόνου που είχε καταφέρει εν μέρει να αποτρέψει την πλήρη ιδιωτικοποίηση της παιδείας, δεν υιοθετήθηκε ένας αντιπαγκοσμιοποιητικός Λόγος μέσα στο φοιτητικό κίνημα όπου θα βοηθούσε τους νέους να ξεκαθαρίσουν απέναντι σε τι αγωνίζονται ώστε να δώσουν ρεαλιστική προοπτική στα αιτήματά τους.
  2. Η περιορισμένη δυναμική των κινητοποιήσεων είναι αλληλένδετη με το γενικότερο κλίμα εσωστρέφειας που έχει επιβληθεί σε μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας που υφίστανται τις συνέπειες της οικονομικής κατοχής αλλά και με την ανίκανη πλέον «αριστερά» που δεν αμφισβητεί τους βασικούς μηχανισμούς της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης.
  3. Τέλος έχει να κάνει σαφώς με τον αντιδραστικό ρόλο που παίζει σήμερα η «εκφυλισμένη αριστερά» όπου με το μανδύα του «αριστερού» αποτρέπει να συνδεθούν τα επιμέρους αιτήματα και το αίτημα για δημόσια εκπαίδευση με την έξοδο από την ΕΕ δηλαδή την έξοδο από τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές με τις οποίες έχουν συνδέσει ήδη την ανώτερη άλλα και την κατώτερη εκπαίδευση. Άμεση συνέπεια αυτού είναι να οδηγείται η πλειοψηφία των μαθητών σε μια άκρως προβληματική εκπαίδευση χωρίς ουσιαστικό αντίκρισμα αν όχι εκτός αυτής.

Η σημερινή περιθωριοποίηση και υποβάθμιση του δημόσιου σχολείου αλλά και η εξάρτηση της χρηματοδότησης της ανώτατης εκπαίδευσης από μηχανισμούς της οικονομίας της αγοράς, αποτελεί άμεση συνέπεια της συμπόρευσης της παιδείας με τις ανάγκες της ανταγωνιστικότητας που επιβάλει η διεθνοποιημένη καπιταλιστική οικονομία....Συνέχεια »

Ελευθερία Λόγου και Διαδίκτυο

Νοέμβρης, 16 2014
53939.png

(16 Νοεμβρίου 2014)


*

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Το θέμα της σχέσης της ελευθερίας του λόγου με το διαδίκτυο επανήλθε στην επικαιρότητα με δύο πολύ πρόσφατα γεγονότα.

Το πρώτο ήταν οι μικρό-εκδηλώσεις ανά τον κόσμο, εκτός από κάποιες σημαντικότερες διαδηλώσεις στις Αγγλοσαξονικές χώρες, των γνωστών ως «Ανωνύμων» με τη μάσκα του Guy Fawkes. Το νέο στοιχείο βέβαια σε αυτούς δεν είναι τα σαφώς ρεφορμιστικά αιτήματά τους (παρά την επαναστατική ρητορική και σ

υνθήματα) που δεν έχουν καμιά σχέση με επαναστατικό πρόταγμα και στρατηγική, αλλά είναι απλώς αιτήματα για βελτιώσεις του συστήματος, δηλαδή για λιγότερη διαφθορά στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, περισσότερη διαφάνεια κλπ  ―θέσεις που βρίσκει κάποιος και στις εκθέσεις της Παγκόσμιας Τράπεζας  και του ΔΝΤ! Το νέο στοιχείο επομένως με τους Ανωνύμους είναι το μέσο που χρησιμοποιούν για να περάσουν το μήνυμά τους, δηλαδή το διαδίκτυο. Παρόλα αυτά, στο Λονδίνο, όπου έγινε προ ημερών ίσως η μεγαλύτερη διαδήλωσή τους παγκοσμίως, τα μέλη τους καυχιόντουσαν ότι «το διαδίκτυο έχει την δύναμη να ρίχνει καθεστώτα....Ανήκει στον καθένα....όλοι μας έχουμε φωνή τώρα, και τα 7 δισεκατομμύρια.... Είμαστε όλοι ίσοι».[1] Στην πραγματικότητα, υπάρχουν ακόμη και «αναρχικοί» οι οποίοι δηλώνουν ότι «Το Διαδίκτυο είναι μια μορφή εικονικής άμεσης δημοκρατίας που δίνει τη δυνατότητα στις κυριαρχούμενες ομάδες να αντιδράσουν απέναντι στις κυρίαρχες.»[2] Και αυτό, όταν έγκυρες μελέτες αναρχικών έχουν ξεκάθαρα δείξει στο παρελθόν τον πολύ επικίνδυνο ρόλο του διαδικτύου σχετικά με την πραγματική δημοκρατία. [3]

Το δεύτερο ήταν οι μεγάλες διαστάσεις που έχει πάρει τελευταία το θέμα της ανώνυμης λασπολογίας σε χώρες που θέλουν ακόμη να τηρούν τουλάχιστον τα προσχήματα μιας αντιπροσωπευτικής «δημοκρατίας». Στην Βρετανία, ιδιαίτερα, έχει κορυφωθεί η αγανάκτηση του κοινού για τους ανώνυμους λασπολόγους στο διαδίκτυο που συκοφαντούν, βρίζουν και χρησιμοποιούν προσωπικά δεδομένα και παραποιημένες φωτογραφίες ―είτε στρέφονται γενικά εναντίον άλλων χρηστών, είτε ειδικά ενάντια σε ανθρώπους που κρύβονται πίσω απο κουκούλες για να εκφράσουν τις απόψεις τους.[4] Το αποτέλεσμα της γενικής κατακραυγής ήταν  να αναγκαστούν  οι ελίτ (που κάθε άλλο παρά εχθρικές είναι στο διαδίκτυο όταν τους εξυπηρετεί!) να πάρουν μέτρα για την προστασία των θυμάτων της λασπολογίας, φθάνοντας στον τετραπλασιασμό των σχετικών ποινών. Οπως τονίστηκε τότε απο τους εισηγητές της σχετικής νομοθεσίας, «κανένας δεν θα επέτρεπε παρόμοιες δηλητηριώδεις επιθέσεις σε μια διαπροσωπική σχέση, επομένως δεν πρέπει να υπάρχει θέση γι’ αυτές ούτε στα κοινωνικά μίντια».[5] Πράγμα που ανάγκασε ακόμη και τον σαφώς φιλικά διακείμενο στα κοινωνικά μίντια δημοσιογράφο του BBC να σχολιάσει ότι «για οποιονδήποτε πίστευε ότι το διαδίκτυο και τα κοινωνικά μίντια θα οδηγούσαν σε μια νέα εποχή  ελεύθερης έκφρασης και ανοικτού διαλόγου αυτή είναι μια θλιβερή στιγμή».[6]...Συνέχεια »

Προς μια νέα δημοκρατική διεθνή Τάξη

Νοέμβρης, 02 2014
Sorbonne-occupied-1968-300x336.jpg

Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (2 Νοεμβρίου 2014)


 

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Το θεσμικό πλαίσιο που έχει εγκαθιδρυθεί σήμερα σε όλο τον κόσμο, δηλαδή σε όλες τις χώρες που έχουν ενσωματωθεί στη ΝΔΤ της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, αποτελείται από ένα μοντέλο στο οποίο η οικονομική ανάπτυξη, (αν όχι η «ανάπτυξη γα την ανάπτυξη»!), είναι ο θεμελιώδης οικονομικός στόχος. Σε αυτό το πλαίσιο, η συνέχιση της ανάπτυξης εξαρτάται από μια διαδικασία περαιτέρω διεθνοποίησης της οικονομίας, που αποτελεί ένα συνεχώς ανανεούμενο φαύλο κύκλο. Η καταστροφή της οικονομικής αυτοδυναμίας δημιουργεί ανάγκες για όλο μεγαλύτερες εισαγωγές και, επομένως, για μεγαλύτερες εξαγωγές για την χρηματοδότησή τους. Όμως, μεγαλύτερες εξαγωγές προϋποθέτουν μεγαλύτερη ανταγωνιστικότητα, επομένως παραγωγικότητα, που με τη σειρά της εξαρτιέται βασικά από τις επενδύσεις. Και ποιος ελέγχει το διεθνές εμπόριο, αλλά και τις υπερεθνικές επενδύσεις, σε μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία; Φυσικά, οι πολυεθνικές, οι οποίες διαθέτουν την παραγωγική και τεχνολογική βάση που επιτρέπουν τη συνεχή αύξηση της παραγωγικότητας που απαιτείται από τον σκληρό διεθνή ανταγωνισμό....Συνέχεια »

Πετρέλαιο, οικονομικός πόλεμος και αυτοδυναμία

Οκτώβρης, 26 2014
King_Abdullah-Obama-e1373300613184.jpg
​Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (26 Οκτωβρίου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Έκδοση PDF εκτυπώσιμη

 

Η δραματική πτώση της τιμής του αργού πετρελαίου μέσα σε λίγους μήνες (από περίπου $115 το βαρέλι. τον Ιούνιο, σε περίπου $85 σήμερα!), και, το πιο σημαντικό, η απόφαση της Σαουδικής Αραβίας, που είναι η κύρια πετρελαιοπαραγωγός χώρα, να μην μειώσει τα επίπεδα παραγωγής, ώστε να σταθεροποιηθεί η τιμή στον μέσο όρο των τελευταίων ετών (περίπου $100 το βαρέλι), δημιούργησε τις προϋποθέσεις για μια νέα μορφή οικονομικού πολέμου, πέρα από τις συνήθεις ​​κυρώσεις. Παρά το γεγονός όμως ότι η Σαουδική Αραβία διαθέτει αποθεματικά για να διατηρήσει τις τιμές του πετρελαίου γύρω στα $80 το βαρέλι για αρκετά χρόνια, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπήρχαν και ισχυροί οικονομικοί λόγοι πίσω από αυτή την δραστική πτώση της τιμής, τόσο από τη πλευρά της παγκόσμιας προσφοράς όσο και της ζήτησης.

Από την πλευρά της προσφοράς, είναι γνωστό ότι τα τελευταία χρόνια έχει σημειωθεί μια σημαντική αύξηση της παραγωγής πετρελαίου και ενέργειας γενικότερα από τις ΗΠΑ, ως αποτέλεσμα και της «επανάστασης σχιστόλιθου».

Ακόμη πιο σημαντική, όπως έδειξα σε προηγούμενο άρθρο, είναι η συμπίεση της συνολικής ζήτησης που συνεπάγεται η αναδυόμενη νέα «οικονομία ανάπτυξης» στην Νέα Διεθνή Τάξη (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Γεγονός που έχει οδηγήσει σε μια κατάσταση ψευδο-πλήρους απασχόλησης που θεμελιώνεται στις «ελαστικές» εργασιακές σχέσεις, δηλαδή στην καθήλωση των (πραγματικών) μισθών και εισοδημάτων που εξασφαλίζουν η τεράστια επέκταση της μερικής απασχόλησης και περιστασιακής απασχόλησης, τα συμβόλαια μηδενικών ωρών απασχόλησης κ.ο.κ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την σταδιακή κατάργηση της μαζικής καταναλωτικής κοινωνίας των τελευταίων περίπου τριάντα χρόνων και την αντικατάστασή της από μια καταναλωτική κοινωνία μόνο για όσους ωφελούνται από την παγκοσμιοποίηση (μια μειοψηφία του παγκόσμιου πληθυσμού), ενώ η πλειοψηφία αγωνίζεται να καλύψει ακόμη και τις βασικές ανάγκες. Γεγονός που γίνεται ιδιαίτερα φανερό στην περιφέρεια της ΕΕ (Μεσογειακές χώρες και χώρες του πρώην σοβιετικού μπλόκ), μολονότι συμβαίνει ακόμη και στις ίδιες τις G7 χώρες. Έτσι, όπως επεσήμανε πρόσφατο κύριο άρθρο των Times (11/10/2014), σε σχέση με την άνοδο του UKIP στη Βρετανία, μια «λαϊκή επανάσταση» σημειώνεται τελευταία, καθώς «η παγκοσμιοποίηση της οικονομίας έχει δημιουργήσει ηττημένους αλλά και κερδισμένους. Κατά κανόνα, οι κερδισμένοι είναι μεταξύ των εύπορων και οι ηττημένοι μεταξύ των οικονομικά ασθενέστερων». 

H Υπερεθνική Ελίτ ως «συνωμοσιολογία»

Οκτώβρης, 19 2014
13128427434_ff731cc331_z.jpg
​​​Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (19 Οκτωβρίου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 

Το περασμένο Σάββατο χιλιάδες Ευρωπαίων πολιτών (πλην Ελλήνων!) κατέβηκαν σε διαδηλώσεις ενάντια στη νέα υπερατλαντική συμφωνία (ΕΕ-ΗΠΑ) ελεύθερου εμπορίου που σχεδιάζει η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε), χωρίς βέβαια να ρωτήσει κανέναν. Πράγμα που μπορεί να σημαίνει τελικά την πλήρη ιδιωτικοποίηση Υγείας και Παιδείας, κατά το άθλιο πρότυπο των ΗΠΑ, των οποίων οι σχετικές πολυεθνικές ετοιμάζονται να εισβάλλουν στην Ευρώπη. Μια τέτοια συμφωνία θα ήταν βέβαια το σημαντικότερο ίσως βήμα στην ολοκλήρωση της Νέας Διεθνούς Τάξης (ΝΔΤ) της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Όχι τυχαία, την ίδια στιγμή ανώνυμοι λασπολόγοι είχαν αμοληθεί στο διαδίκτυο για να βρίζουν σαν συνωμοσιολόγους αν όχι ως ...αντισημίτες, όσους μιλούν για Υ/Ε που διαχειρίζεται την ΝΔΤ, καθώς και όσους καταγγέλλουν τον ρόλο των πολυεθνικών επιχειρήσεων στην όλη αυτή διαδικασία. Όπως, όμως, εύστοχα τόνισε πρόσφατα ο (φιλελεύθερος) συγγραφέας και δημοσιογράφος Neil Clark, το να αποκαλούν οι συστημικοί κονδυλοφόροι στη Δύση κάποιον ως συνωμοσιολόγο δεν έχει τίποτα να κάνει με θεωρητική ανάλυση ή με στοιχεία, αλλά αποτελεί σήμερα τον τυπικό τρόπο με τον οποίο προσπαθούν να περιθωριοποιήσουν οποιονδήποτε κρίνουν «εκτός ορίων», χαρακτηρίζοντας τον «αναξιόπιστο», «παρανοϊκό» κ.λπ.

Όμως, το να μιλούν για παρόμοιες «συνωμοσιολογίες» ανώνυμοι (και επομένως ανεύθυνοι) λασπολόγοι στο διαδίκτυο που, προφανώς με το αζημίωτο, ξημεροβραδιάζονται στον υπολογιστή τους κάνοντας αυτή τη δουλειά, είναι βέβαια εντελώς διαφορετικό από την περίπτωση που κάποιοι «Πανεπιστημιακοί» της συμφοράς (που απαξιώ και να ονοματίσω) κατέφυγαν σε παρόμοιες μεθόδους για να χαρακτηρίζουν και τον υπογράφοντα τη στήλη (μαζί με πολλούς άλλους), ως συνωμοσιολόγο. Αυτό συνέβη με λιβελογράφημα υπό τύπο ψευδό-επιστημονικής διατριβής που ενέκρινε τριμελής επιτροπή διδασκόντων στο ΑΠΘ με τίτλο «Ο συνωμοσιολογικός λόγος στο ελληνικό πολιτικό σύστημα» ― της οποίας  την λαθρόβια ύπαρξη ελάχιστοι γνωρίζουν εκτός από τους κουκουλοφόρους λασπολόγους του διαδικτύου που την επικαλούνται! ― και την οποία μόλις πληροφορήθηκα. Μιλώ, βέβαια, για λιβελογράφημα γιατί το κείμενο αυτό δεν έχει σχέση με επιστημονική μελέτη, η οποία προϋποθέτει έρευνα σε βάθος των απόψεων άλλου Πανεπιστημιακού συγγραφέα, αν όχι του συνόλου του συγγραφικού του έργου (που στη δική μου περίπτωση ξεκίνησε όταν οι «πανεπιστημιακοί» αυτοί ήταν ακόμη αγέννητοι ή στα σπάργανα και θα απαιτούσε τεράστιο χρόνο), τουλάχιστον του σχετικού με το συγκριμένο θέμα της έρευνάς τους. Όμως, ο λόγος που ασχολούμαι με το θέμα δεν είναι βέβαια η συκοφαντική παραποίηση της ανάλυσης μου απο κάποιους «πανεπιστημιακούς» που ελάχιστα απασχολούν το ευρύτερο κοινό, αλλά γιατί έχει γενικότερο ενδιαφέρον το πως επιχειρείται σήμερα η ατεκμηρίωτη περιθωριοποίηση των κρίσιμων, για την κατανόηση της σημερινής πραγματικότητας, εννοιών της ΝΔΤ, και της Υ/Ε που την διαχειρίζεται. ...Συνέχεια »

Οι πραγματικοί στόχοι της Υ/Ε στη Συρία

Οκτώβρης, 12 2014
n_16699_1-300x336.jpg
​Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία (12 Οκτωβρίου 2014)

ΤΑΚΗΣ ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

 
Μέσα από νέο ορυμαγδό παραπληροφόρησης από τα ΜΜΕ (που σωστότερα στη ΝΔΤ θα έπρεπε να τα αποκαλούμε ΜΜΠ=Μέσα Μαζικής Παραπληροφόρησης) η Ισλαμοφοβία έχει οργιάσει και παίρνει τώρα και ρατσιστικές διαστάσεις. Η αφορμή είναι βέβαια οι τηλεοπτικοί αποκεφαλισμοί δυτικών από τους τζιχαντιστές της ISIS, ενώ τα ΜΜΠ αποσιωπούν ότι οι αποκεφαλισμοί είναι συνηθισμένη ποινή π.χ. στη Σαουδική Αραβία, ένα από τα ισχυρότερα και εγκληματικότερα προτεκτοράτα της Υπερεθνικής Ελίτ (Υ/Ε). Και αυτό, χωρίς καμιά ευαίσθητη ψυχή για τα ατομικά δικαιώματα να συγκινείται, ούτε καν οι λαλίστατες ΜΚΟ που ζητούν το κεφάλι του Ασσάντ, αλλά όχι βέβαια τα κεφάλια των εγκληματιών εμίρηδων της Σαουδ. Αραβίας και του Κατάρ που, με τη βοήθεια της Υ/Ε, κατέσφαξαν κυριολεκτικά τους λαούς του Ιράκ, της Λιβύης και στη συνέχεια της Συρίας, ώστε να καταστρέψουν τα τελευταία κράτη που στηριζόντουσαν σε εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα και αρνιόντουσαν να ενταχθούν στη ΝΔΤ.